Things2Share

Filmpjes van de shows in Seaworld

2010-09-22T23:48:00.000+02:00

Believe (met Shamu) :

Blue Horizons :

En hier hebben we plezier mee gehad : vissen die achteruit zwemmen.
Als je goed oplet, zie je af en toe een visje dat wel in de goede richting zwemt.
Dit was in het restaurant Sharks Underwater Grill (Seaworld).

Een paar filmpjes gemaakt in de Disneyparken

2010-09-13T22:55:00.005+02:00

Hier een aantal filmpjes, gemaakt tijdens onze voorbije vakantie in de Disneyparken.

Celebrate a Dream Come True Parade (Magic Kingdom) :

Het Wishes-vuurwerk (Magic Kingdom) :

De musical Festival of the Lion King (Animal Kingdom)

deel 1 : deel 2 :

deel 3 : deel 4 :

deel 5 :

De Finding Nemo musical (Animal Kingdom)

deel 1 : deel 2 :

de musical Beauty and the Beast (Disney's Hollywood Studios)

deel 1 : deel 2 :

deel 3 :

de musical Voyage of the Little Mermaid (Disney's Hollywood Studios)

deel 1 :

deel 2 :

Fantasmic (Disney's Hollywood Studios)

deel 1 : deel 2 :

************************************************************************************************************************************

Dag 20 - 5 september 2010

2010-09-07T07:23:00.005+02:00

Hoewel we alletwee heel moe zijn, lukt het niet om een stukje te slapen. Daarvoor zijn er te veel "schokjes" door turbulentie.
Telkens we bijna slapen, worden we wakker geschud.

We waren de vlucht nochtans goed gestart met een mooie film : the Karate Kid met Jaden Smith en Jackie Chan. Mooie en recente film.
Hierna begon het draaien en friemelen en hopen dat we in slaap kunnen vallen, maar langer dan een half uurtje is me niet gelukt.
Als ik rond 7u30 (CET) naar buiten kijk, zie ik de oranje gloed van de opkomende zon.
Mooi.

Er wordt ons een broodje gebracht (met een omelet tussen die te veel paprika's bevat) en een banaan. Als ik eens rond kijk, merk ik dat (net zoals bij ons) bij bijna iedereen, na het proeven van het broodje, enkel de banaan wordt opgegeten. Die omelet is echt veel te pikant om 's morgens te eten.

Twintig minuten vroeger (om 8u10) dan voorzien landen we op Zaventem.

Ook hier lopen we zonder aanschuiven door tot aan de bagage en gewoon voorbij de douane.

Dan is het eventjes zoeken naar de juiste weg naar het treinperron en om 9u04 stappen we op de trein richting Gent.

Gelukkig is Yonah erbij, ik heb geen idee hoe ik die koffers alleen op de trein zou krijgen ( en er af ook niet).

Eénmaal aangekomen in Gent nemen we een taxi naar huis.

Na 20 dagen afwezigheid stappen we om 10u55 ons huis binnen. Vol fantastische herinneringen en nog niet helemaal beseffend dat de vakantie nu echt wel voorbij is.

In de loop van de volgende dagen zal ik nog een algemene bedenking neerpennen en ook nog een update van alle fimpjes die ik gemaakt heb. Hiervoor zoek ik nog een programma om ze iets te verkleinen (het zijn HD-bestanden, dus vrij groot).

**********************************************************************************************************************************************

Dag 19 - 4 september 2010

2010-09-07T06:45:00.001+02:00

Deze morgen maakt de wekker ons om 7u wakker. Na het douchen wacht ons de zware taak om al de spullen juist te verdelen over de 3 koffers.
Eén koffer hadden we gisterenavond al volledig gepakt en gewogen (hij weegt 22 kg), dus die was al klaar, dacht ik toen.
Maar nadat we beide andere koffers en de handbagagekoffer gevuld hebben, blijkt er eentje 23,5 kg en eentje 24,5 kg te wegen.
Dus hupsakee, het herordenen en versteken van alle spullen begint. Pas na zo'n keer of 4 wegen en veranderen, lukt het ons om (door een aantal spullen extra naar de handbagage te verhuizen) de koffers min of meer rond het maximum gewicht te houden (2 koffers van 23 kg en eentje van 23,5 kg). Hopelijk kijkt men niet op een 1/2 kilo.
Om 8u45 bel ik de bagagedienst van het hotel en die komen, zoals gevraagd, om 9u15 onze bagage ophalen.
Wij gaan ondertussen rustig ontbijten en om 10u15 halen we onze koffers op in het bagagedepot.
Het wordt nog een hele klus om die 3 koffers, 1 trolley, 2 rugzakken, 1 schoudertas en 2 cowboyhoeden met ons tweetjes naar huis te krijgen, maar moeilijk gaat ook.

De Disney's Magical Express komt ons om 10u45 ophalen en we komen ruim op tijd aan op Orlando International.
Hier is het de bedoeling dat iedereen die geen problemen heeft (zoals gemiste vlucht, ontbrekende papieren, ...) zelf incheckt via de computers die daar staan.

Ik heb geen idee hoe dat werkt, maar gelukkig is er een vriendelijke dame van Delta die hierbij assisteert. Ik betaal 55 USD extra voor de 3de koffer en op gewicht is alles in orde.

Zonder veel wachttijd gaan we vervolgens naar de juiste gate, waar we nog eventjes tijd hebben om online te gaan. Hier is blijkbaar overal gratis draadloos internet beschikbaar.
Stipt op tijd gaan we aan boord en stijgen we op naar Atlanta.

Ik slaag er zelfs nog in om vanuit de lucht een foto van Discovery Cove en Seaworld te maken.

Netjes op tijd landen we in Atlanta en hier kunnen we gewoon doorgaan naar de volgende gate. Onze bagage wordt automatisch naar het juiste volgende vliegtuig gebracht (dat hopen we toch).

Ook dit keer vertrekken we mooi op tijd richting Brussel.

****************************************************************************************************************************************************

Dag 18 - 3 september 2010

2010-09-07T04:59:00.006+02:00

Van zodra ik wakker ben, zoek ik op internet waar er zonnebrilwinkels zijn in de outlet malls en dat blijken er redelijk veel te zijn.
Daarna bel ik naar de Best Buy het dichts in de buurt en men kan me bevestigen dat omruiling of teruggave geen enkel probleem is, zolang we ons kasticket maar bijhebben.

Dan heb ik nog één telefoontje te doen : naar de Disney's Magical Express om onze (gratis) rit naar de luchthaven voor morgenochtend te reserveren.
We gaan eerst maar een kijkje nemen in de Premium Outlet. Dat was de eerste outlet mall die we hier bezochten.
En ja hoor, de 3de zonnebrilwinkel die we binnenstappen heeft het model "Cockpit' op voorraad en de prijs is zo'n 26 EURO goedkoper dan in België.
Jammer dat hij een nieuwe moet kopen, maar ja, dat zal hem (hopelijk) geen tweede keer overkomen. Momenteel is hij heel blij dat hij hetzelfde model gevonden heeft.

In een reisverslag van iemand op het orlando.nl forum las ik ooit dat men zo lekker kan eten in de Olive Garden, dus hier gaan we lunchen.
Wel, het moet gezegd worden : het eten is hier heerlijk.
We hebben een Franse kelner die naar hier emigreerde, dus we oefenen ondertussen nog eens ons Frans en de kelner is blij dat hij dat ook nog eens kan doen :).
We nemen de gevulde champignons als voorgerecht, Yonah een pizza en ik neem de mixed grill. Als dessert kiezen we een warme apple crostata (met vanille-ijs).Voor het eerst deze vakantie ben ik op stap zonder fototoestel, dus heb ik maar de foto's van hun website geplukt.

Na deze heerlijke maaltijd laten we ons leiden door Lucie en gaan we naar de Best Buy.
Het is hier inderdaad geen probleem, we krijgen zelfs onmiddellijk ons geld terug, zelfs zonder dat men in de doos kijkt.
Die kon even goed leeg geweest zijn ;-).
Yonah wil toch een externe harde schijf meenemen en besluit om de WD Passport 1 TB te kopen. Hij moet hiervoor een beetje meer betalen, maar die is heel compact en de prijs ligt zo'n 48 euro lager dan in België. Dus uiteindelijk is hij in de wolken met mijn gevonden oplossing.

Op de terugweg naar Orlando besluiten we om eens door Celebration te rijden.
Dit is een stadje dat volledig werd opgebouwd door the Walt Disney Company. We rijden eens langs downtown Celebration en het ziet er allemaal heel proper uit. Alle gazons zijn even hoog gemaaid, veel dure auto's voor de huizen, maar iets te gestroomlijnd naar mijn zin.

Ondertussen is het tijd geworden om de wagen terug te brengen naar Alamo, dus schakel ik onze Lucie voor de laatste keer in om ons naar de juiste bestemming te brengen.

Om 18u40 parkeer ik de auto bij het verhuurbedrijf en ga ik de sleutel afgeven.
Wanneer ik buiten rustig wacht op de shuttle die ons (gratis) terug naar het hotel zal brengen, neem ik nog een laatste foto van "mijn" Chevrolet HHR.
Ik heb hier heel graag in rondgereden.

Plots denk ik eraan : ik vergat Lucie uit de auto te halen. De trouwe metgezel die ons altijd op het juiste pad hield zo maar vergeten mee naar huis te nemen. Ik schaam me diep en ga de sleutel terugvragen; gelukkig is de shuttle nog niet langsgeweest.
Terwijl ik Lucie loskoppel, verontschuldig ik me tegenover haar. Pffff, hoe diep kan een mens zakken : praten tegen een GPS-toestel ;-).
Een paar minuutjes later pikt de shuttle ons op en brengt ons veilig en wel terug naar ons All Star Movies hotel.
We pakken alles wat we morgenochtend niet meer nodig hebben in en hierna hebben we nog de ganse avond vrij.
We kunnen best nog een korte uitstap naar Downtown Disney maken en onderweg naar de shuttle neem ik nog wat foto's in het hotel.
We bemerken dat de rit vanuit All Star Movies toch een heel stuk langer is dan vanuit Pop Century. Nog goed dat we dat tijdens onze eerste week niet elke dag moesten ondergaan.

In Downtown Disney aangekomen, stappen we eerst "Design a Tee" binnen en ik maak me een donkerblauwe T-shirt met een afbeelding van Tinkerbel op. Die kunnen we later op de avond afhalen.

We lopen daarna nog eens gans het stuk tot aan D-Street en op de terugweg eten we voor het laatst in the Earl of Sandwich.

Nadat we mijn T-shirt opgehaald hebben, stappen we naar de parking van de bussen en we hebben geluk : er staat net eentje klaar en we kunnen direct opstappen. De rit terug duurt 27 minuten, wat toch echt lang is.

Om 23u houden we het voor bekeken en duiken we ons bed in; tenslotte moeten we morgen toch vrij vroeg opstaan.

********************************************************************************************************************************************

Dag 17 - 2 september 2010

2010-09-07T04:02:00.000+02:00

Vandaag verlaten we het Fairfield Inn by Marriott hotel, dus wil ik vooraleer weg te rijden toch nog een foto van de ingang.
Dit hotel beviel ons zeer goed en is zeker een aanrader.

Het is weeral snikheet vandaag, maar voorlopig hebben we daar niet veel last van. We zijn onderweg naar Daytona Beach.
Hier vond ik voor Yonah een winkel waar men attributen voor goocheltrucs verkoopt. Gezien goochelen toch wel als zijn hobby kan beschouwd worden, wil ik voor hem gerust eens een uitstapje naar de Daytona Magic Shop maken.
We zullen ondertussen trouwens ook eens het befaamde stadje met zijn motorrijders kunnen bekijken en de winkels gespecialiseerd in lederen vesten.

Veel verschil zullen die 240 km (heen en terug) niet maken, we legden er al zo veel meer af.

Eens in de Magic Shop lijkt Yonah de koning te rijk. Hij weet niet waar eerst kijken, terwijl hij toch al een lijstje maakte wat hij hier allemaal wil kopen.
Ik moet toegeven, zelfs ik kom hier ogen te kort. Het personeel is hier enorm vriendelijk en om het even wat we vragen, men voert de truukjes uit met plezier.
Uiteindelijk gaan we de deur uit met alles wat Yonah op zijn lijstje had staan (1 ding had men niet op voorraad, maar dat zal opgestuurd worden).

Hierna rijden we nog naar een outlet winkel voor lederen vesten, waar ik me een paar lederen handschoenen koop.Alhoewel ik dan geen Harley Davidson wil kopen, maar een Vespa, handschoenen zullen dan toch ook van pas komen.

Op de terugweg zien we een Best Buy. Yonah heeft op zijn lijstje ook nog een externe harde schijf staan, dus we springen hier eventjes binnen.

En ja hoor, de "WD My Book 1 TB" verhuist hier naar een nieuwe eigenaar.

Het wordt ons beide duidelijk dat we nog niet gegeten hebben en kiezen om iets te eten in de Mc Donalds.
Yonah bestelt voor ons 5 hamburgers, 2 cheeseburgers, 2 x frietjes en 2 frisdranken. Hierop verontschuldigt de dame achter de toog zich voor het feit dat de hamburgers vandaag niet in aanbieding staan en dat ze nu toch wel 0,89 USD kosten. Wij geloven onze oren niet; 0,70 EURO voor een hamburger en ze vinden dat hier duur !!! We maken van de gelegenheid gebruik om het gratis internet te gebruiken en een uurtje later zitten we opnieuw in de auto.

Nu zetten we toch echt wel de terugreis in; we hebben volgens Lucie nog zo'n 120 km voor de boeg vooraleer we in het laatste hotel van onze reis aankomen.

Het is uiteindelijk al 18u30 wanneer we aankomen in Disney's All Star Movies Resort.

Nadat het nodige is uitgepakt, besluit Yonah om zijn nieuwe harde schijf eens te bekijken en dan ziet hij natuurlijk dat waar ik bij aankoop niet aan gedacht heb : gezien dit op stroom werkt, heeft die een andere stekker en is hij geschikt om op 110 V te werken, maar niet op 240 V.
Terugkeren naar de winkel is geen optie, gezien de grote afstand. Men kan hier natuurlijk een omvormer voor kopen, maar dat lijkt Yonah zoveel poespas, dat zijn stemming onmiddellijk onder nul zakt.

En dan komt moeder's hulp natuurlijk goed van pas. Ik plaats een berichtje op het vinylmation.net forum (hoewel dit niets met Vinylmations te maken heeft) en roep de hulp in van de forumleden die in de buurt van Orlando wonen. Misschien is iemand wel net van plan om zo'n externe harde schijf te kopen en kan ik de onze dan doorverkopen.

Binnen de kortste keren hebben verscheidene mensen geantwoord en wel met heel bruikbare informatie : in de US is het blijkbaar geen probleem om iets om te ruilen in een andere Best Buy winkel dan diegene waar het artikel werd aangekocht, zelfs niet als de doos werd geopend.

Dit wetende zal ik morgenochtend zo snel mogelijk naar een Best Buy in de buurt bellen om dit te laten bevestigen en dan kunnen we gaan omruilen. Yonah ziet het al weer wat zitten :).

We besluiten om nog eens naar Downtown Disney te gaan; het is de laatste avond dat we een auto ter beschikking hebben.
Onderweg naar de auto nemen we nog wat foto's van het hotel.

Yonah denkt er ineens aan dat hij nu geen zonnebril meer heeft. Hij laat horen dat hij wel graag opnieuw hetzelfde model zonnebril (Ray Ban) wil kopen, dus zoek ik voor hem op internet waar er in de outlet malls in de buurt zonnebrilwinkels zijn. Morgenvoormiddag wordt dat dan onze eerste stopplaats.

*****************************************************************************************************************

Dag 16 - 1 september 2010

2010-09-06T03:21:00.004+02:00

Bij reservering voor Discovery Cove was de toegang tot Seaworld inbegrepen, dus dat staat vandaag op het programma.
Het is vandaag weeral heel warm, zelfs 's morgens al.
Als we Seaworld binnenstappen, lijkt het helemaal niet druk. Elk pad dat we nemen, lijken we alleen te lopen, op enkele castmembers na.
We starten bij de Shark Encounter, omdat we hier willen reserveren om te eten. Eens dit in orde is, gaan we onder de haaien door, via de glazen tunnel. Leuk om zo maar onder ze door te kunnen stappen.

Ook bij de Wild Artic zijn we de enige bezoekers. Na een paar minuten komt er nog een gezin van 4 bij en dat is het. We stappen in de simulatiehelicopter en stijgen op.
Hadden we geweten dat dit zo zou schokken, waren we er niet ingestapt. Ik ben heel erg misselijk als dit ten einde is; Yonah net niet.

Vanuit de attractie passeer je nog wat dieren, waaronder een (slapende) ijsbeer.

De ganse vakantieperiode hebben we hier al heel veel eekhoorns van heel dichtbij zien passeren, maar nog niet eentje zoals dit kereltje (ik heb geen idee of hij echt wel van het mannelijke geslacht is).

Die loopt gewoon tussen de benen van de bezoekers door en neemt eten uit de hand aan.

We krijgen het wat warm en besluiten om naar the Journey to Atlantis te gaan. Hier heb je een gegarandeerd bad als je op de eerste rij zit, maar wij besluiten om op de 3de rij plaats te nemen. We kunnen dit gewoon kiezen; er staat toch niemand aan te schuiven en we hebben onze boot voor ons alleen.

Zoals voorzien krijgen we een goede afkoeling, maar het water druipt niet echt van ons af. Dus ... perfecte zitplaatsen gekozen.

Bij de uitgang van deze attractie kan je via het winkeltje een paar aquariums bekijken en o.a. deze kwallen vind je hierin terug.

Dan is het tijd voor Believe, de show met Shamu. Ik ben benieuwd, want iedereen heeft het toch over de shows in Seaworld.

Nu, het is heel mooi om te zien. Wat ons nog het meest opvalt hierbij is het patriotisme van de Amerikanen.
Nog nooit gezien dat men voor aanvang van de show vraagt aan alle militairen en/of hun familie om recht te staan om een applaus in ontvangst te nemen. Men blijft het maar over "the heroes" hebben.

Bij het einde van deze mooie voorstelling hebben we net tijd genoeg om naar de volgende show te gaan.
Dat is dan Blue Horizons, een show met dolfijnen en papegaaien en heel wat trapezewerk. Evengoed toch wel mooi om naar te kijken.

We hebben nog even tijd om langs de Pinguin Encounter te passeren, alvorens we aan tafel kunnen.
Leuk om eens te bekijken, maar zoals Yonah ook zegt, dat zie je bij ons in de dierentuin ook. Met uitzondering dan van het feit dat je hier vragen kunt stellen over de pinguins.

Dan is het lunchtime in de Sharks Underwater Grill. De naamt zegt het al, je zit aan een groot aquarium met haaien om te eten. Toch wel een mooie ervaring, net of je naar TV kijkt en de trage bewegingen in het water geven een heel rustig gevoel.

Samen met de heel lekkere shrimp pasta Alfredo (dat is nu niet direct een grillgerecht, maar hier hebben we zin in) die we hier eten, is dit een heel goede keuze om te komen lunchen.

Het is ongeveer 16u30 wanneer we Seaworld buitenstappen. Op uitzondering van Kraken en Manta, de 2 rollercoasters is hier niets meer dat we willen doen. Beide attracties durven we uit schrik voor pijn niet doen. Ons dagje Discovery Cove heeft ons serieuze zonnebrand bezorgt en de beugels van deze attracties zullen ons waarschijnlijk te veel pijn doen. Maar we kunnen hier best mee leven; onze dag bij de dolfijnen en in het koraalrif is ons veel meer waard dan deze 2 attracties.

Omdat we nog veel tijd over hebben, rijden we naar de Florida Mall, hier zijn we nog niet geweest.
Yonah vindt hier heel veel kleren die hij past, maar niet echt veel (enkel 2 hemdjes) dat hij goedkoop genoeg vindt om te kopen.

Jaja, hij let heel goed op zijn geld.

Morgen verlaten we het Fairfield Inn hotel en "verhuizen" we naar Disney's All Star Movies Resort, waar we onze laatste 2 nachten zullen doorbrengen.

Dus terug op de kamer hebben we nog werk genoeg, want alles moet ingepakt worden.
En dan merkt Yonah dat hij zijn zonnebril nergens meer vindt. De enige mogelijke uitleg is dat hij die ergens in een pashokje heeft laten liggen. Hier is hij niet blij mee; het is tenslotte een Ray Bann zonnebril, dus niet meteen een goedkope.

Aangezien we geen idee hebben in welke winkel hij die heeft achtergelaten en gezien veel mensen zo'n bril wel willen hebben, lijkt het me geen zin te hebben om daar morgen naar op zoek te gaan.

****************************************************************************************************************

Dag 15 - 31 augustus 2010

2010-09-06T01:38:00.000+02:00

Deze morgen zijn we om 9u gaan ontbijten, maar bij terugkomst was Yonah nog heel erg moe. Aangezien ik zelf wel nog een pak foto's te bekijken heb en heel wat mails te lezen, laat ik hem opnieuw in bed kruipen.
Het is uiteindelijk pas om 14u dat ik hem wakker maak om toch nog iets te kunnen doen vandaag.
Omdat ik sowieso van plan ben om de Disney's Photopass te kopen, besluiten we om er vandaag nog wat foto's te laten bijzetten en trekken we naar Animal Kingdom.
Hier gaan we op de foto met Mickey, Minnie, Goofy en Pluto en laten we nog wat foto's aan de Tree of Life en aan de Mount Everest nemen. Deze foto's zal ik pas later kunnen plaatsen, wanneer ik ze ontvangen heb van Disney.
We vonden het beiden heel lekker in het restaurant in Dinoland, dus gaan we hier opnieuw eten. Om de naam nu niet meer te vergeten, maak ik nu voor alle zekerheid een foto.
Het blijkt dus Restaurantosaurus te heten. We laten ons de hamburger met zelf gekozen aanvullingen smaken en gaan daarna op pad op zoek naar de Disneyfotografen.

Rond 18u hebben we het hier gezien en keren we terug naar het hotel. We frissen ons wat op en zetten koers naar Dowtown Disney. Ik heb nog een aantal cadeautjes te kopen, dus ik weet wat gedaan.
Yonah weet ook wat gedaan als hij ontdekt dat je zelf een Star Wars Light Saber kan samenstellen. Hij is hier toch een kwartiertje zoet mee.

Na zijn "speeltijd" gaan we op zoek en uiteindelijk heb ik alle cadeautjes gevonden.

Om in dezelfde sfeer te blijven, gaan we ook deze avond tussen de dinosaurussen eten, nl. in de T-Rex.

Dit is hetzelfde concept als Rainforest Café, maar met een ander thema.
De gekozen schotels smaken ons heel goed en we stappen voldaan het restaurant uit.

Op de terugweg naar de parking, wil Yonah nog eens op de foto met deze gezellige kerel en dan kunnen we eindelijk naar onze bedjes.

********************************************************************************************************************

Dag 14 - 30 augustus 2010

2010-09-03T22:01:00.055+02:00

Eindelijk zijn we 30 augustus, onze All Inclusive Day at Discovery Cove.
We kijken hier echt naar uit en vinden het toch ook een beetje spannend. Zwemmen met een dolfijn en snorkelen in een tropisch koraalrif doen we nu niet elke dag ;-).
Om zeker te zijn dat ik een zwembril kan krijgen met de juiste sterkte, staan we om 8u15 al aan de ingang van Discovery Cove en we zijn heel vlug aan de beurt om ons te registreren. Alle info doorgeven, een grote smile opzetten voor de foto op de badge en hup, we mogen het resort binnen.
We halen eerst en vooral mijn zwembril op sterkte en ik zie hier dus fantastisch goed mee. Super, dan kan ik straks alle vissen die me onder water passeren perfect zien.
Tegen dat we ons hebben omgekleed en de zaken die we niet nodig hebben in de locker hebben gestopt, is het al 9u30, dus gaan we ontbijten. Keuze genoeg hier (en lekker).

Onze zwemsessie met de dolfijnen is om 10u30, dus gaan we eerst een beetje snorkelen en een kijkje nemen in het deel met de roggen.

En dan is het eindelijk 10u20. Nadat we eerst wat algemene uitleg krijgen over het resort, krijgen we ook wat instructies over wat te doen en hoe ons te gedragen straks in het water bij de dolfijnen.
Onze groep krijgt dolfijn Jenny toegewezen en we starten met haar te aaien als ze ons voorbij zwemt.
Nadien kunnen we elk apart met haar op de foto en kunnen we ons door haar laten voorttrekken in het water.
Een fantastische ervaring.

Hierna hebben we de rest van de dag om te snorkelen in het koraalrif, te zwemmen in de tropische rivier (met watervallen, grotten, ..), wat te wandelen, iets te eten/drinken, te rusten, enz...
Zalig is het hier.

Na de middag beginnen onze schouders wat warm aan te voelen, dus smeren we ons nog eens goed in met de zonnecréme die we hier kregen. Maar ik vrees dat het al te laat zal zijn.

Als het tegen 17u aanloopt, besluiten we ons te gaan omkleden om de grote drukte voor te zijn. Dat blijkt een goed idee, want als wij uit de kleedkamers komen is het er file :) .

Alhoewel we beide toch wel moe zijn na zo'n ganse dag in het water, brengen we toch nog een bezoek aan de Prime Outlets. Ook hier vindt Yonah weer iets naar zijn zin en we gaan naar huis met sweaters van Tommy Hilfiger en enkele T-shirts voor Yonah.

Eenmaal terug in het hotel hebben we nog net voldoende energie om in bed te kruipen.

*****************************************************************************************************************************************

Dag 13 - 29 augustus 2010

2010-09-03T07:00:00.002+02:00

Naar vandaag heb ik toch wel wat uitgekeken : er is immers het Trade City USA Vinylmation Event, het eerste vinylmationevent dat gehouden wordt. Ik ben benieuwd hoe de reeds op voorhand bestelde en betaalde vinyls er in het echt zullen uitzien. Verder kijk ik ook uit naar de meeting met de mensen van het vinylnation.net forum. Het is altijd leuker als je met iemand communiceert online dat je weet hoe hij/zij er uitziet.
De registratie begint om 9u30, dus gaan we (voor ons) heel vroeg ontbijten in het hotel, nl. om 7u30. Zodanig dat we, zoals ik gepland had, om 9u15 al aan de deuren staan van Showplace in Epcot, waar het event doorgaat.

Op het event kregen we heel veel informatie i.v.m. de nog te komen vinylmations en heb ik toch best wel aan aantal vinyls geruild. Verder zater er 4 artists voor een handtekeningensessie, dus heb ik ze alle door hen ontworpen vinyls laten tekenen. Nu zijn ze pas waardevol.
Om 14u gaan de deuren van het event open voor het grote publiek en er komt zo'n stroom van mensen binnen dat we het toch wel voor bekeken houden. Maar buiten is het zó warm ... dat we besluiten om nog wat binnen te blijven. Pas na de meeting (met zo'n 15 personen) stappen we door en gaan we iets eten in the Electric umbrella.

En voor, waarschijnlijk, onze laatste dag in Epcot, besluiten we om nog eens Test Track te doen, hier krijgen we geen genoeg van. Via de single person rij stappen we nog eens door tot aan de instapkade.

Alle vorige keren stond de wachtrij tot buiten, maar nu staat er niemand.

Dus het ideale moment om naar Spaceship Earth te gaan. Dit is grappig; op het einde van de rit maakt men op de schermpjes een mogelijkheid ivm onze toekomst.

In de late namiddag gaan we nog eens naar het Magic Kingdom.
Ik wil nog zo veel mogelijk gebruik maken van onze photopass; elke extra foto zorgt er voor dat de eenheidsprijs naar beneden gaat, dus hoe meer foto's er opstaan, hoe goedkoper de foto/stuk kost.

Via het Orlandoforum.nl noteerde ik een aantal adressen van restaurants en die zitten nu al in de TomTom; dat is handig.
We rijden naar the Outback Steakhouse. Maar doordat het al donker is en we van Magic Kingdom komen ipv vanuit ons hotel, hebben we alletwee geen idee langs welke kant we rijden en langs welke straat we passeren.
Gevolg : nadat we hier heel lekker gegeten hebben (steak met verschillende soorten aardappelpuree), laat ik Lucie de weg terug zoeken.Wat blijkt nu : zitten we slechts 950 m van ons hotel verwijderd en we dachten dat we nog meer dan 15 minuten zullen moeten rijden.

We vallen opnieuw redelijk vlug in slaap.

******************************************************************************************************************************************

Dag 12 - 28 augustus 2010

2010-09-03T06:28:00.000+02:00

Vandaag vertrekken we vanuit Miami Beach en rijden we terug naar Orlando.
Nadat ik eerst nog wat blogfoto's klaargezet heb, pakken we alles in en halen we de auto.
Om 11u30 rijden we dan effectief van het hotel weg en starten we de trip van ongeveer 375 km.
Ik besef weeral dat we geluk hebben met Lucie aan onze zijde; hoe ik dat met de klassieke wegenkaarten zou klaarspelen, geen idee. We hebben een goede rit (met uitzondering van de 30 minuten file t.g.v. een ongeval) en komen om 15u15 aan in het Fairfield Inn by Marriott hotel aan de Vineland Avenue.
Wow, denken we van zodra we de kamer zien. Dit is eindelijk weer eens een kamer met veel licht en met een moderne inrichting (en met alles erop en eraan). Dit is zeker meer dan het geld waard; er is zelfs ontbijt en gratis internet inbegrepen.

Na het uitpakken wil ik toch eventjes rusten. Ik begin stilaan te voelen dat we al wat kilometers in de benen hebben en gecombineerd met de hoge temperaturen eist dat zijn tol. Normaalgezien kan ik nooit slapen overdag, maar nu kan ik zelfs rechtzittend slapen :-).
Is dat dan een teken dat ik langzaamaan ouder aan het worden ben ?
Terwijl ik de overgordijnen dichttrek (we gaan een uurtje op bed liggen), zie ik vanuit onze kamer het zwembad; dat is leuk, zo dichtbij.

Hierna voel ik me voldoende fit om met Yonah onze eerste Outlet Mall onveilig te gaan maken. We kiezen voor de Premium Outlet, die is een beetje verderop in dezelfde straat van ons hotel gelegen.
Nu begint Yonah toch te glunderen : de prijzen hier vallen blijkbaar iets beter uit dan in de vorige 2 Malls die we deden.

Hier vinden we zonder problemen best wel wat spullen : voor mezelf een lederen handtas van Fossil (die ik in de vorige malls nog voor 30 USD duurder zag) en Yonah vindt hier T-shirts, een lederen broeksriem, All Stars van Converse.

Hoewel ik een goed dutje heb gedaan in de late namiddag, ben ik blij als we om 23u terug in het hotel komen. De vermoeidheid slaat weer toe en we springen even later dan ook ons bed in.

*****************************************************************************************************************************************

Dag 11 - 27 augustus 2010

2010-09-02T15:07:00.000+02:00

Deze morgen staan we iets vroeger op om de grootste hitte voor te zijn.
We stappen naar het strand en nemen wat foto's, maar opnieuw is het ons na een paar minuten te warm en gaan we wat afkoelen op de kamer.

Wanneer we voldoende afgekoeld zijn, gaan we verder uitrusten in de schaduw aan het zwembad. Groot is onze verbazing als we daar plots onderstaande joekel zien passeren. Deze stapt langzaam het zwembad rond en verdwijnt dan in een boom. Zonder overdrijven, maar van kop tot staart is hij minstens 1 meter lang en hij heeft enorme stekels op de rug.

Pas wanneer de zon een beetje minder fel schijnt, lukt het ons om opnieuw wat deftiger te functioneren. We besluiten om via de Beach Walk tot aan Ocean Drive te wandelen. Dat is de plaats die men vooral toont over Miami Beach; met vooral rollerbladers, sporters en allerhande rare kwieten die gezien willen worden.

We krijgen waar voor ons geld : rollerbladers, skateboarders en fietsers begeven zich als echte waaghalzen tussen de rondtoerende luxe- en sportwagens. Hoe ze er in slagen om niet geraakt te worden, blijft ons een raadsel. Verder zijn er heel wat afgetrainde sportlichamen te zien, en vrij veel "locals" (zoals de kelner ons later in het restaurant vertelt) die proberen een graantje mee te pikken van al deze toeristen die hier de revue passeren.

Zoals je op onderstaande foto kunt zien, is het hier nu nog 105 ° Fahrenheit en dat is omgerekend zo'n 40 ° Celsius. Het is ondertussen toch al 20u, maar warm en vochtig blijft het hier.
Gelukkig hangen er grote ventilators op het terras van het Italiaans restaurant op OceanDrive waar we iets eten. Voor Yonah een pizza en voor mij een Griekse salade. Het water en de frisdrank wordt hier gratis bijgevuld.
Tijdens het eten zien we nog het éen en ander passeren op Ocean Drive. Hier is het toch echt wel de bedoeling om gezien te worden. Ik heb (zelfs in Saint-Tropez) nog nooit zoveel verschillende oldtimers en sportwagens zien passeren als hier.

Na het eten gaan we nog wat art-deco gevels bekijken, vooral ik vind die mooi.

Op onderstaande foto zie je de woning van Gianni Versace, die hier op het voetpad werd doodgeschoten.

Het is één van de weinige huizen op Ocean Drive die door particulieren bewoond wordt; de anderen zijn bijna allemaal hotels en/of restaurants.

Hierna zijn we voldoende gekookt voor vandaag en besluiten we langzaam terug te keren naar het hotel. Hier is het toch iets frisser.

***********************************************************************************************************************************************

Dag 10 - 26 augustus 2010

2010-09-02T14:37:00.000+02:00

Vandaag hebben we maar een kleine afstand af te leggen, dus (om Yonah een plezier te doen) passeren we op weg naar Miami Beach nog eens voorbij een shopping mall. Dit keer gaan we naar Dadeland Mall, zo'n 90 km van Key Largo. Hier vindt hij wel een winkel naar zijn hart, nl. de Express en hij koopt hier een paar T-shirts. Verder vindt hij hier nog een mooie zonnebril, dus hij is tevreden.

Na het doorkruisen van de ganse shopping mall hebben we maar 30 km meer te doen vooraleer we onderstaande borden zien opduiken.
Miami Beach, here we come.

Lucie leidt ons rechtstreeks naar ons hotel en in de late namiddag stappen we het Marseille hotel binnen.
Gezien de omgeving neem ik er de betalende parkeerplaats bij (25 USD/nacht); liever dat dan geen plaats te vinden of dan de auto te zien verdwijnen. Verder neem ik ook ineens internetaansluiting; dat is hier een vaste prijs voor de ganse duur van het verblijf (en we zijn hier toch 2 nachten).
Alles is proper, maar niet echt meer van deze tijd. Het geeft ons een beetje het gevoel van vergane glorie. Maar ook hier maakt de ligging veel goed. Achter het zwembad is er een soort tuin met zetels en hangmatten en hierachter loop je recht de " beach van Miami Beach" op.

Het is weer zo'n snikhete dag en we besluiten om vlug eens een kijkje op het strand te nemen, maar we hebben geen zin om in daar in zo'n hitte te vertoeven. We zoeken een plekje aan de schaduwkant van het zwembad en dat is voor ons iets aangenamer.
Wat is dit toch een zalig leventje ;-).

Wanneer de avond valt (en de zon verdwijnt) verkennen we de omgeving een beetje. Het hotel ligt midden de art-deco wijk en er wandelt hier heel veel volk door de straten.
De hitte en de vochigheid zijn echter nog steeds verschrikkelijk, dus wij maken er een korte wandeling van.
We installeren ons op het terras van ons hotel en eten een "Seafood Pasta".
Echt lekker!!!

Na het eten willen we in feite zo snel mogelijk naar de kamer terug vooraleer we echt smelten. Daar is er gelukkig airco ;-).

Ik loop eens door mijn mails, beantwoord de dringendste ervan en Yonah kijkt ondertussen wat TV.

Maar de vermoeidheid slaat toe en vrij vlug gaan de lichten uit en genieten we van een rustige nacht.

******************************************************************************************************************************************

Dag 9 - 25 augustus 2010

2010-09-02T09:01:00.000+02:00

Om 10u30 rijden we de parking van het hotel af.
Gisterenavond passeerden we een Target Plus, dus we stoppen hier eerst even om wat drankjes en iets om te knabbelen te halen. Yonah vraagt zich vol verwondering af voor welke hond dit kaliber been bedoeld is.

Vervolgens vertrekken we richting onze eerste shopping mall, nl. De Sawgrass Mill in Fort Lauderdale.

Die is echt wel groot. Alvorens we hier vertrekken, besluiten we nog iets te eten in het Rainforest Café. Merk je de ontgoochelde blik van Yonah op wanneer hij zijn schotel krijgt? Hij vindt dit zo weinig. Gelukkig eet ik niet zoveel, dus kan hij een deel van mijn Ceasarsalade opeten.
Wonder boven wonder vinden we hier in geen enkele winkel iets wat we willen, dus komen we met lege handen terug buiten.

We hebben een rit van slechts 135 km voor de boeg, dus dat valt wel mee (en zeker met de hulp van onze Lucie).
Onderweg hebben we wel wat vertraging door wegenwerken, maar om 18u30 arriveren we in Key Largo.
Het Bayside Inn hotel heeft een prachtige ligging; je loopt zo via het zwembad de zee in.

Na het hoogstnodige te hebben uitgepakt, stappen we naar de waterkant om de zonsondergang niet te missen.

Dit hotel heeft echt wel een topligging. We genieten beiden met volle teugen van het prachtige uitzicht.

*******************************************************************************************************************************************

Dag 8 - 24 augustus 2010

2010-09-02T08:47:00.000+02:00

De wekker maakte ons vandaag om 7u30 wakker. Het leek me of het midden in de nacht was.
De afrekening hing netjes aan de deur, zodat we gewoon konden vertrekken zonder effectief nog te moeten uitchecken.
We namen vroeg (voor ons toch, om 8u30) ons ontbijt in het hotel en voor de resterende snackpunten namen we wat drankjes en fruit voor onderweg.
Klokslag om 9u20 kwam shuttle van Alamo ons ophalen en verlaten we de Disneybodem. We waren zelfs de enigen die mee moesten. Wat wil een mens nog meer...
Na bij Alamo de nodige formaliteiten en papperassen te hebben in orde gebracht, kwam de mevrouw met ons mee om te tonen uit welke wagens we konden kiezen. Ik had een intermediate gereserveerd, omdat in de Jetairbrochure vermeld stond dat er 2 grote en 2 kleine valiezen in de koffer kunnen.
Wel, dat is dus niet zo.
Dat waren allemaal modellen met een afgesloten koffer, en hier kregen we zelfs onze 2 grote valiezen niet in.
Dan maar gezocht naar een model waar die wel in passen, want ik heb geen zin om de komende week met een deel van mijn bezittingen op de achterbank rond te rijden. Iedereen ziet dat dan liggen.
De uiteindelijke beslissing : ik leg een beetje bij voor een upgrade en we rijden kort hierna weg met een Chevrolet HHR (na eerst een paar toertjes op de parking te maken, zodat ik een idee heb hoe die automatische koppeling juist werkt). In deze koffer kunnen de valiezen recht staan, zodat de 2 grote er zonder problemen in passen .

Om 10u15 zetten we koers naar het Kennedy Space Center (zo'n 110 km).
We denken alletwee dat we dit zeker moeten bezoeken, nu we zo dichtbij zijn.
Daar aangekomen starten we ineens met de bustour en kunnen onmiddellijk op een bus stappen.

Bij de in-/uitgang wuift een astronaut ons toe.

Na dit bezoek rijden we door naar La Quinta Inn (West Palm Beach) voor de overnachting.

Hiervoor leggen we zo'n 250 km af en met de hulp van de Vlaamse Lucie (Tom Tom) verloopt dit zonder problemen.
Ik moet zeggen, het hotel is niet slecht, maar zeker niet zoals ik gehoopt had.

Dit is het enige hotel dat in niet zelf heb gekozen. Bij de aankoop van de vliegtickets zei de reisagent dat ik nog één onderdeel van onze reis bij hen moest boeken. Ze verkopen geen vliegtickets zonder nog iets anders bij.

Vanavond vinden we in de buurt een Mc Donalds waar we vlug iets eten; we zitten er als enige klanten en er hangt volgens ons een rare sfeer.

********************************************************************************************************************************************

Dag 7 - 23 augustus 2010

2010-09-01T09:00:00.000+02:00

Deze morgen heb ik eerst en vooral gebeld naar Alamo. Morgen halen we daar onze huurauto op en we willen graag afgehaald worden door hen aan het hotel. Dit blijkt geen probleem te zijn en op minder dan een minuutje zit het gesprek er op. Kort voor de middag nemen we nog maar eens de bus naar Epcot. Ik weet niet waarom, maar we lijken alletwee het liefst naar daar terug te keren.
Net op het moment dat we uit de bus stappen, begint het te regenen; niet zachtjes, maar weeral echt "gieten". We lopen zo ver mogelijk onder de monorail door (uit de regen) en stappen het camera center binnen. Hier zag ik eerder een laptophoes die ik wel zou willen.
Gelukkig was er nog eentje en die is nu in mijn bezit ;-).
Het regent nog steeds, maar minder hard, dus zetten we het op een lopen onder die 1 kleine paraplu die we een aantal dagen geleden gevonden hebben. Gezien hij nauwelijks groot genoeg is voor 1 persoon, komen we redelijk nat aan in the Electric Umbrella. Hier aten we eerder al een lekkere hamburger, dus we weten wat we kunnen verwachten.

Het druppelt nog lichtjes wanneer we klaar zijn met eten, maar we besluiten toch om eens te kijken of er een lange wachtrij is aan Test Track. Dat is dus echt een attractie naar ons hart.
En ja hoor, de "single person" rij is zelfs niet te zien, dus stappen we langs hier rechtstreeks door tot aan het startpunt. De eerstvolgende auto's kunnen we beide instappen; Yonah zit in de auto net achter mij. Als we op het buitenparcours komen, merk ik dat het nog altijd regent. Dat is toch nog een andere gewaarwording, in de auto met de regen die in het gezicht pletst. Maar het blijft leuk.

Het lijkt eindelijk te stoppen met regenen en we starten nog eens een toertje rond de wereld vanuit Canada.
Hier speelt momenteel opnieuw dat groepje dat Ierse songs speelt, weliswaar in een rockjasje. Yonah hoort die graag en ik moet zeggen dat ik ze ook echt goed vind.Wat verderop stapt hij in het Verenigd Koninkrijk het winkeltje binnen en vindt hier wat hij zoekt : een cowboyhoed met "aanpasbare rand". Er blijkt daar een soort ijzerdraad in te zitten.
Hiermee wil hij echter niet op de foto, maar wel met zo'n hoge "Guiness-hoed".

Van hieruit wandelen we verder via Frankrijk, waar men net een act opvoert.
Die kerel staat echt op gewoon losse stoelen die hij op mekaar stapelt. Leuk om te zien.

We kunnen het niet laten en lopen nog een keer de winkel in Japan binnen.
Hier had Yonah het grootste plezier met iemand die gewoon in het midden van de winkel in zijn scooter (zoals ze dat hier noemen) zat te slapen.

Ja ja, Epcot bezoeken kan blijkbaar lastig zijn ;-).

We trekken verder en in Italië nemen we even een pauze en nemen we nog wat foto's.In het "glaswinkeltje" zie ik een prachtige hanger in Muranoglas en ik besluit om mezelf nog eens te trakteren. Zelfs Yonah vindt het mooi en dat wil toch al wat zeggen.

Blij met mijn nieuwe aankoop blijven we nog wat kijken naar de Italiaanse jongleur.

Vanavond hebben we gereserveerd in het Sci-Fi restaurant in de Disney's Hollywood Studios en het wordt tijd om naar ginder te gaan. We kunnen met de bus gaan, maar ook met de boot. Gezien dat het enige nog niet geprobeerde vervoermiddel voor ons is, nemen we dus de boot.Zo zien we nog eens iets anders; we passeren namelijk o.a. de Boardwalk.

We arriveren mooi op tijd in de Hollywood Studios en stappen rechtstreeks door naar het Sci-Fi restaurant. Hier waan je je in een drive-in movie. Het is eens iets anders.We eten beide een steak en die is supermals en perfect gebakken zoals we hem gevraagd hadden. Een aanrader zou ik zeggen. Als dessert kozen we voor de apple/rubarber crisp en die was ook enorm lekker, maar heel zwaar. Zelfs Yonah kreeg het niet helemaal op.

Voldaan verlaten we het restaurant en stappen op de bus naar ons hotel. Nadat we ons wat hebben opgefrist, nemen we de bus naar Downtown Disney.Heel laat wil ik het vanavond niet maken, want ik moet nog alles inpakken. Morgenvroeg verlaten we immers het Disneyresort en halen we de huurauto op.

Dus om 23u verlaten we Downtown Disney en keren we terug naar het hotel.

*********************************************************************************************************************************************

Dag 6 - 22 augustus 2010

2010-08-31T17:43:00.002+02:00

Deze morgen loopt de wekker af om 9u en ik besluit om Yonah nog wat te laten slapen. Ik werk ondertussen nog wat foto's bij om later op de blog te plaatsen.
Vandaag staan de Hollywood Studios op het programma.

We hebben om 12u40 een reservatie in het 50's Prime Time restaurant. Dit is compleet in de stijl van de jaren 50 ingericht.
Wat ons hier opnieuw opvalt, is hoeveel "oudere" mensen in Disney aan het werk zijn. Eergisteren spraken we met Bob in een winkeltje in het Magic Kingdom en die was 79 jaar. De dame die ons vandaag naar onze tafel brengt, moet hier niet voor onderdoen. Maar ze is heel lief en vraagt van alles over waar we vandaan komen, wat we al gedaan hebben, wat we nog gepland hebben, enz...

Een paar minuutjes later verschijnt onze dienster aan tafel en ze stelt zich voor als "our cousin Sarah" . Ze begint al onmiddellijk met te zeggen dat het niet beleefd is om met de ellebogen op tafel te zitten en dat er verwacht wordt dat we onze borden leeg eten. Dit vinden we supergrappig. Hiervoor komen we trouwens naar hier.
De hoofdschotel is superlekker, alleen, Yonah heeft verse spinazie gekregen en dat lust hij niet. Ik heb mijn bord wel volledig leeggegeten, en kan zijn deel spinazie er niet meer bij opeten.
Hij probeert dan maar om die te verstoppen onder het afval van de kip die hij heeft gegeten.

Dit was zonder "our cousin Sarah" gerekend : ze ziet het direct en vraagt hem waarom hij dat gedaan heeft. Wanneer hij zegt dat hij het niet lust, vindt ze dat nog altijd geen reden om het te verstoppen. Ze noemt hem "a troublemaker" en ik krijg een stickertje met vermelding "Official Member of Clean Plate Club".
Hierna brengt ze ons de kaart met de desserts : een goeie ouderwetse ViewMaster. Heel leuk om zo een dessert te kiezen. Ze zegt er wel bij dat Yonah in feite i.p.v. een dessert een rammeling verdient, maar aangezien ze niet mogen slaan op een zondag, ze hem toch een dessert zal laten eten. We kiezen alletwee voor een ijsje met aardbeien. Dat ijsje viel echter iets groter uit dan we verwacht hadden. Maar hier heeft alles ook weeral goed gesmaakt (met uitzondering dan van de verse spinazie die Yonah kreeg).

En het was heel leuk om te horen en zien hoe het personeel hier in de juiste sfeer zit.

Helemaal vol gegeten, trekken we naar the Great Movie Ride. Een lekker rustig ritje langs een pak filmklassiekers, o.a. Singing in the Rain, Cassablanca, th Wizard of Oz, ...

Terug buiten is het net tijd voor the Block Party Bash. Een kruising tussen een parade en een straatshow (vind ik toch).

Na de parade is het tijd voor de musical Beauty and the Beast. Die wordt vertoond in een theater vlak naast de Hollywood Tower of Terror.

Het is ondertussen snikheet en loodzwaar weer geworden. In het theater worden verscheidene mensen onwel en ook Yonah ziet het niet zitten. Hij gaat in een winkeltje met airco op mij wachten.
Ik doorsta de "marteling" omdat ik deze show toch echt wel wil zien. Ik beklaag het me niet; hij is fantastisch. Wel heb ik achteraf ook nood aan wat afkoeling en samen met Yonah blijven we nog wat rondhangen in de koele winkeltjes.

Van hieruit wandelen we dan wat door de Hollywood Studios op weg naar Journey into Narnia. Hier worden a.d.h.v projecties het maken van de films getoond. Prachtige beelden.
Terwijl we aan het binnengaan zijn, breekt het noodweer los. Op enkele minuten tijd staan de mensen tot aan hun enkels in het water; Maar het blijft snikheet. Gelukkig hebben wij er geen last van in Narnia.

Bij het verlaten van Narnia is de bui nog niet over, zodat we besluiten om net om de hoek naar de musical Voyage of the Little Mermaid te gaan kijken. We sprinten door de plassen en komen toch vrij nat aan de ingang aan. Maar door de regen staat hier niemand, dus we kunnen even later als eersten het theater binnenstappen. Er komen niet veel mensen meer bij voor deze voorstelling, die trouwens ook weer heel mooi is.

Als we de zaal verlaten, is de bui gelukkig voorbij. Het volgende op ons lijstje is de 3D Muppetvision en ook hier stappen we gewoon binnen zonder wachtrij. Het is toch iets leuks, zo'n 3D voorstelling.

Trouwens, we hebben zelfs bij Waldorf en Stattler in de zaal gezeten ;-) .

Hierna gaan we de innerlijke mens wat versterken en we eten in Pizza Planet een pizza + slaatje. Niet slecht, we hebben er al slechtere gegeten in Disneyland Parijs.

En zo is het stilaan tijd geworden om te gaan plaatsnemen voor Fantasmic. De klank- en lichtshow van de Studios.
Meer dan dat het geweldig en indrukwekkend om te zien was, kan ik hierover niet zeggen.

Bij het naar buitengaan, neem ik nog volgende foto's en we hebben er weeral een schitterende dag opzitten.

Terug in het hotel gaat Yonah nog wat zwemmen terwijl ik wat kleren een wasbeurt geef in de badkuip.

Pffff, niet echt een aangename bezigheid, maar ja, kleren voor 3 weken meesleuren is niet te doen. Dus wat moet, moet.

************************************************************************************************************************************************

Dag 5 - 21 augustus 2010

2010-08-31T16:14:00.000+02:00

Toen ik deze morgen naar buiten keek, wass het aan het regenen. Ik was hier in feite wel blij mee; dan had ik een reden om nog wat in de kamer te blijven om mijn voeten toch nog wat rust te gunnen.
Ik maakte van de gelegenheid gebruik om wat foto's klaar te zetten om op de blog te plaatsen en om wat mails te lezen en beantwoorden.

Om 11u30 maak ik Yonah wakker (zoniet blijft die slapen) en maken we ons klaar om naar Animal Kingdom te gaan. Ook hier weten we al wat we zeker willen doen/zien; een aantal zaken hoeft voor ons niet. Ondertussen is het gestopt met regenen, dus ideaal.

Wanneer we in Animal Kingdom aankomen, krijgen we toch wat honger, maar we gaan eerst een fastpass halen voor de Kilimanjaro Safari (die willen we in ieder geval doen).

Onderweg naar daar passeren we een snackstand en we nemen elk een fruitsalade; tenslotte hebben we allebei nog 6 snackpunten van ons Dining Plan.

Aangekomen aan Kilimanjaro Safari staat er maar 10 minuten op de wachtrij, dus niet echt nodig om een fastpass te nemen en we doen hem onmiddellijk. En dan bedoel ik echt wel onmiddellijk : we lopen gewoon door en kunnen rechtstreeks instappen in de safariwagen.

We zijn best revreden met de dieren die we gezien hebben en doordat de zon nog niet volop door de wolken schijnt, was de temperatuur best te doen.

We trekken langs Expedition Everest en nemen fastpassen voor straks. Deze attractie lijkt ons super te zijn.

We besluiten om te eten in Dinoland in "xxxx" ; inderdaad, ik kan me de naam niet meer herinneren. Het enige wat ik nog weet, is dat de naam iets dino-achtig is en eindigt op "aurus". Er komen ook zo veel dingen tegelijk op ons af.

Hoe dan ook, hier eten we een lekkere hamburger die je zelf kan aanvullen met vanalles en nog wat (sla, tomaat, ui, champignons, pepers, ...) en hier maken we voor het eerst kennis met de "free refil". Je kan zo vaak je wil jouw beker gaan bijvullen.

Het heeft gesmaakt.

We zijn net op tijd klaar om de parade te bekijken. Hier heb ik eerst een probleempje met een "vriendelijke Britse familie" die, bewust, telkens met beide armen voor mijn fototoestel begint te zwaaien.

Gelukkig heb ik een goede telelens en kan ik ze verschalken door mijn foto's te nemen lang voordat de characters ons bereiken. Ik geef wel de indruk dat ik ze fotografeer als ze ons voorbijkomen, zodat de ganse Britse familie enthousiast voor mijn lens begint te zwaaien.
Laat ze maar zwaaien, denk ik, ik heb tenminste foto's en zij vergeten te fotograferen omdat ze het nodig vinden om andere parkbezoekers te hinderen.

Na de parade wandelen we langs de Tree of Life om naar de Lion King musical te gaan kijken. Hier wordt die in een rond theater opgevoerd, zodat er steeds van alles aan alle kanten te zien is.

In ieder geval : mooi !!!

Op onze weg passeren we nog de familie Duck, Pluto, Goofy en Mickey. Enkel Minnie ontbreekt, die zal geen zin gehad hebben om de natuur in te trekken.

Na de musical is het tijd om onze fastpassen te gebruiken. Wij zijn klaar voor Expedition Everest.

We vinden die fantastisch; je gaat zelfs een stukje achteruit.

Hoe dan ook kunnen we nu wel weer wat rust en koelte gebruiken, dus stappen we naar een andere musical : Finding Nemo.

Het moet gezegd : de shows zijn in de Disneyparken echt wel heel goed. Zo ook deze musical.

Het wordt nu stilaan tijd om de bus te nemen naar Epcot. Gezien we in Animal Kingdom geen "table service" restaurant vonden waar we willen eten, hebben we gereserveerd in "Chip N Dale Harvest Feast" in Epcot.

We vallen in herhaling, maar ook hier is het eten opnieuw heel lekker. Wel iets waar we hier in België geen ervaring mee hebben : het eten wordt opgediend "family style". Dat wil zeggen dat elk gerecht op 1 schotel wordt gebracht en iedereen moet daar maar zijn stuk afnemen.

Je krijgt bvb. 1 stuk vis en 1 stuk vlees, je moet dan zelf maar zien hoeveel elk daarvan neemt. Maar dit doet niets af aan de lekkere smaak.

Als we het restaurant om 20u45 verlaten, lijkt het ons een mooi tijdstip om naar het hotel te gaan.

Daar nemen we nog een duik in het zwembad en alvorens te slapen, werk ik de blog nog wat bij.

******************************************************************************************************************************************

Dag 4 - 20 augustus 2010

2010-08-28T16:21:00.000+02:00

Zoals gisterenavond gepland, hebben we het deze voormiddag wat rustig aan gedaan. Toen we om 12u vertrokken uit het hotel, kon ik toch al weer min of meer normaal rondstappen.
We hebben om 13u een reservatie in The Liberty Tree Tavern in Magic Kingdom, dus dat wordt onze eerste stop voor vandaag.
Het eten is hier zeer lekker en de sfeer fantastisch. We maken ons nog eens de bedenking dat de castmembers hier extreem vriendelijk zijn.

Hierna wandelen we via Liberty Square, waar Yonah de schommelstoel wil testen, naar het kasteel.

Aan het kasteel is "Dream Along with Mickey", de show die dagelijks een aantal keren wordt opgevoerd op het podium vóór het kasteel, nog bezig en we blijven hier nog eventjes kijken.

Het enige dat we in Magic Kingdom nog willen doen, en waar we de 1ste dag niet meer toegekomen zijn, is Stitch's Great Escape. Dus gaan we naar Tomorrowland, wat in Parijs Discoveryland heet. Er is hier zelfs geen wachtrij, dus we staan onmiddellijk aan de deur en van zodra die opengaat stappen we de attractie binnen. We weten totaal niet wat we hiervan moeten verwachten, gezien het wordt aangekondigd als een interactieve ervaring. Nu dat mag je wel zeggen; je voelt Stitch in je nek ademen, wanneer hij "een boertje" laat, ruik je de zwavel en als hij niest, voel je de waterdruppels. Dit werd allemaal heel leuk in mekaar gezet.

Hierna hebben we alles wat op ons lijstje stond voor Magic Kingdom gedaan. We nemen de monorail en trekken opnieuw naar Epcot. Hier willen we nog het één en ander doen. Na de verplichte tassencontrole, die trouwens écht wel een controle is in vergelijking met in Disneyland Parijs, stappen we nog eens Epcot binnen.

Het is vandaag weer vreselijk warm en vochtig, maar ja, dat is hier voor iedereen hetzelfde.

De vorige keer waren we te vroeg om in Innoventions de probeersessie met de Stegway te volgen, maar nu zijn we er op het juiste tijdstip. Er zijn maar 4 andere personen die dit ook eens willen uitproberen, dus na 5 minuten is het al onze beurt. Dit is super, we wisten niet dat dit zo leuk is.

Onderweg naar de verschillende landen gaan we eerst eens proeven (gratis) van verschillende Coca-Cola produkten die over de wereld verkocht worden aan de "Flavors Around the World". We vinden de Beverly-frisdrank die in Italië verkocht wordt verschrikkellijk, en blijkbaar vinden alle andere proevers dit ook; net of je drink een medicijnenkastje leeg.

De Kinley uit Israël vinden we beide de lekkerste.

De volgende stop is opnieuw in China, waar we nog de Dragon Legend Acrobats, aangekondigd als "Incredible Chinese Chidren" willen zien. En ik moet toegeven, die zijn echt goed.

Waarschijnlijk door de warmte, krijg ik opnieuw enorm pijn onderaan mijn voetzolen. Gezien we toch nog een serieus stuk van de dag voor de boeg hebben, besluit ik om toch maar een bezoek aan de EHBO-post te brengen. Daar wordt duidelijk wat me die pijn bezorgt: aan elke voet heb ik blaren onderaan mijn tenen en op de voetzool. Pfff, dat moet mij weer overkomen. Maar met wat verzorging en de nodige pleisters voelt dit toch al wat beter. We zullen vanaf nu iets langzamer stappen, maar dat gaat ook.

Aangezien we hier toch zijn, besluiten we om nog eens Test Track te doen. Wanneer we daar aankomen, staat er zo goed als geen volk in de "Single Person Line", dus gaan we daar maar aanschuiven. Blijkt dat we uiteindelijk toch nog in dezelfde wagen terechtkomen. Dit is weer heel leuk; de snelheid waarmee dat autootje door de bochten vliegt, is fantastisch.

Voorlopig hebben we ook in Epcot alles gedaan wat we willen, dus besluiten we rond 19u om naar Dowtown Disney te gaan. Dat komt overeen met Village in Parijs, maar dan veel groter. Met de bus rijden we naar ons hotel, waar we ons wat opfrissen en om 21u zijn we in DTD.
Gezien het uur besluiten we om eerst maar een sandwich te eten in de Earl of Sandwich, waar iedereen zo vol lof over is.

Het moet gezegd, hun sandwiches zijn heel lekker.

Hier vind je onder andere ook de grootste World of Disney winkel ter wereld.

We willen wel eens weten hoeveel kleurtjes het krabrestaurant Fulton's Crab House zal krijgen, dus blijven we hier eventjes staan. Waar mijn voeten trouwens dankbaar voor zijn.

Yonah wil sowieso een bezoekje brengen aan de Harley Davidson Store en natuurlijk aan de Magic Masters shop, gezien zijn interesse in alles wat met goochelen en trukjes te maken heeft.

Om 24u hebben mijn voeten het wel gehad en keren we doodmoe terug naar het hotel.
Weeral een heel leuke dag die voorbij is.

******************************************************************************************************************************************

Dag 3 - 19 augustus 2010

2010-08-27T06:26:00.240+02:00

Vandaag stond Epcot op ons programma. Hier keken we naar uit, tenslotte hebben we in Disneyland Parijs niets wat op Epcot lijkt.Deze morgen namen we het ontbijt in ons hotel, Pop Century, en hier viel ons weeral op hoeveel vettige en zoete dingen de Amerikanen eten. Na wat twijfelen, koos Yonah voor de croissant met een omelet/kaas + hamburger en ik voor een omelet met kaas/ham. Beide werden voorzien van gebakken aardappelen.

Toch raar om ’s morgens een hamburger te eten, maar hier kijkt niemand daarvan op.

Om klokslag 10u staan we aan de ingang van Epcot en steken we de rugzak in een locker. Voor die 7 USD hebben we geen zin om die de ganse dag door de bloedhete zon te dragen.We hebben op voorhand al bekeken wat we zeker willen doen en Soarin’ is daar één van, dus halen we een fastpass hiervoor.
Juist ernaast stappen we “The Circle of Life” binnen, een film over het behoud van het milieu. Prachtige natuurbeelden krijgen we hier te zien.

Daarna gaan we naar “The Seas with Nemo and Friends”. Lekker rustig en bij het uitstappen van deze attractie kan je een heleboel aquariums bekijken.

De volgende halte is Innoventions, waar we een aantal dingen testen.
Yonah wil in ieder geval “The Great Piggy Bank Adventure” uitproberen. Hier moet je zoveel mogelijk geld verzamelen om een doel te bereiken. Hij blijkt met brio geslaagd om zijn “Ultimate Vacation” bijeen te sparen (volgens Piggy dan toch).

Daarna beginnen we aan onze trip rond de wereld in Mexico en nemen we het bootje om de 3 Caballeros te bekijken. Hier vaar je lekker rustig langs allerlei scenes uit deze cartoon.
Vooral de afkoeling komt hier best van pas. Pffff, wat een hitte is dat hier. Je ziet hier mensen zitten eten in de ingang van de attracties omdat er daar airco is.

Vanuit Mexico komen we in Noorwegen, waar we een kijkje nemen in Maelstrom, een tochtje per vikingboot langs trollen en Noorse fjorden.

Op onze weg naar de vele landen, zien we dat er ondertussen al genoeg tijd voorbij is om een 2de fastpass te nemen, dus wordt er ééntje genomen voor Test Track. Dit is zo’n attractie die we echt willen doen.

Hierna is het tijd om onze fastpassen voor Soarin’ te gebruiken. Onderweg begin ik toch wat pijn in mijn voeten te krijgen. Blijkbaar kunnen mijn voetzolen zoveel warmte, gecombineerd met toch wel wat kilometers, niet goed aan.
Om het met een Disneywoord te zeggen: Soarin’ is gewoonweg supercalifragilisticexpialidocious. Je hebt de indruk dat je echt over de prachtigste landschappen vliegt en je krijgt er nog de geur bij. Fantastisch !!!

We starten in Canada, waar Yonah zich fris genoeg voelt om “een gat in de lucht te springen”. Door de hitte is hij dit al vlug moe en gaan we luisteren naar een Canadese groep die Ierse muziek speelt, maar met een rocksausje over. Ik moet toegeven: het klinkt goed.

Via het United Kingdom lopen we door Frankrijk en belanden we uiteindelijk, na ook Marokko doorkruist te hebben, in Japan.

Hier kan ik de verleiding niet weerstaan en laat ik me meeslepen door het (bijna komische) enthousiasme van de “pareldames”. Hier mag je (als je betaalt welteverstaan) jouw eigen schelp uitkiezen en de parel die er in zit mag je dan houden. Blijkbaar is de mijne er eentje van een groter kaliber dan de doorsnee, dus “this is my lucky day” (volgens de Japanse pareldame).

Om de zaak compleet te maken, kies ik dan maar ineens een juweeltje uit waarin mijn parel zal geplaatst worden. Ah ja, ik kom hier tenslotte maar 1 keer.

Via America stappen we naar Italië, vervolgens naar Duitsland om dan via China opnieuw in Noorwegen en Mexico te belanden.

Ondertussen heb ik grootste moeite om nog deftig rond te lopen. Elke stap doet meer en meer pijn aan mijn voetzolen.
Aangezien het tijd is om onze fastpas voor Test Track te gebruiken, zakken we langzaam naar daar af.
Hier is een fastpass toch echt wel een fastpass : we lopen gewoon door tot aan de instapplaats. Wow, dat is nog eens een leuke attractie. Men test er zelfs het effect van de Belgische kasseien uit op de auto. Op het einde van de attractie passeren we nog enkele spiksplinternieuwe Amerikaanse wagens en hier wil Yonah wel eens achter het stuur kruipen (voor alle duidelijkheid : stilstaand, niet rijdend).

We hebben hierna nog net de tijd om mijn pareljuweeltje af te halen. Ik moet zeggen: ik ben er best tevreden mee.

En dan wachten de prinsessen op ons in het Akershus restaurant in Noorwegen. Bij het binnengaan wordt een foto genomen van ons met Belle en die komen ze iets later brengen aan tafel (inbegrepen in de prijs van het eten). De foto is heel mooi, die plaats ik later wel nog eens. Laat ik nu toch net mijn scanner thuis vergeten zijn, anders deed ik het nu onmiddellijk ;-).
Hier komt per toeval ter sprake dat we de reis voor een stuk maken voor de 18de verjaardag van Yonah en het wordt duidelijk dat hij er niet onderuit zal kunnen : elke prinses stopt bij ons tafeltje en vraagt aan hem om samen op de foto te gaan. Na de 4de prinses is hij blij dat dit achter de rug is maar hij heef 1 troost : het eten was hier heel lekker.

Heel langzaam (gewoon stappen gaat bijna niet meer) loop ik na het eten naar het meer om me klaar te zetten voor de vuur- en lichtshow ‘Illuminations – Reflections of Earth”.
Dit is prachtig.

Om 22u30zijn we moe, maar voldaan opnieuw in onze hotelkamer.

Mijn voeten zouden het geen extra uur meer volgehouden hebben, denk ik. Daarom besluiten we om mijn voeten morgenvoormiddag eens wat rust te gunnen en om maar rond de middag voor de 2de keer naar het Magic Kingdom te gaan.

*********************************************************************************************************************************************

Dag 2 - 18 augustus 2010

2010-08-22T17:50:00.008+02:00

Vandaag nog eens internettoegang betaald en alle mails gelezen en de dringendste beantwoord.Dus hier volgt dan ook het verslag van onze 2de dag in de USA; onze eerste kennismaking met de Disneyparken.

Als we om 9u30 onze hotelkamer uitstappen, slaat de hitte ons in het gezicht. Dat het hier warm zou zijn, dat wisten we, maar zo heet en vochtig …
Nog geen minuut later hebben we zweetparels op het voorhoofd en begint onze rug nat te worden; dat beloofd voor de rest van de dag.

We starten onze Disneyweek met een ontbijt bij Chef Mickey’s in het Contemporary Resort. Hiervoor nemen we aan ons hotel de bus naar Magic Kingdom en daar de monorail naar het Contemporary Resort. Dit is trouwens het enige hotel waar de monorail gewoon middendoor rijdt.

Hier maken we voor het eerst kennis met het Amerikaanse systeem van restaurantreservaties. Na het checken van onze naam op de reserveringslijst krijgen we een bieper mee. Pas als die begint te flikkeren (en te trillen) kunnen we aan tafel.Het ontbijt is superlekker, wat wel te zien is aan hetgeen Yonah voor zijn “eerste ronde” al wil opeten. Hierna gaat hij nog het één en ander halen. Bij het binnenkomen maakt de Disneyfotograaf een foto en die kan je dan later kopen. Hij is supermooi, maar 29,50 USD voor één foto (en die foto op CD) is me toch een beetje té veel, daarbij, er komen nog dagen en foto’s genoeg.

Om 12u15 nemen we dan opnieuw de monorail, richting Magic Kingdom (komt overeen met het Disneypark in Parijs). Na het huren van een locker, stappen we om 12u30 binnen in één van de oudere broertjes van Disneyland Paris. Hoewel het toch anders is (ook het kasteel is compleet anders), voelt het toch vertrouwd aan. Je ziet hier en daar dezelfde gevels en hoort dezelfde achtergrondmuziek.

We hadden ons voorgenomen om geen attracties te doen die ze ook in Parijs hebben, dus gaan we eerst en vooral een fastpass halen voor Splash Mountain. Met zo’n hitte kunnen we een verfrissend “bad” best gebruiken.

Hierna nemen we een kijkje bij Mickey’s PhilharMagic. Dit is een 3D-vertoning met Mickey en Donald. Hier staat op het bord dat er slechts een wachttijd van 10 minuten was, dus best doenbaar. Blijkt dat we gewoon kunnen doorstappen tot in de zaal. De airco is welkom, maar na een paar minuten krijgen we het toch een beetje koud. Hopelijk wennen we snel aan die grote temperatuurverschillen tussen binnen en buiten. De vertoning is fantastisch, hier hebben we van genoten.

Vóór het tijd is om Splash Mountain de trotseren, doen we nog The Enchanted Tiki Room. Bij deze laatste had ik gehoord dat dit iets met vogels was en dat het de moeite was. Terwijl we door de wachtrij lopen (ook hier staan we onmiddellijk aan de ingang) valt het me op dat het er toch allemaal vrij exotisch uitziet en ik begin me af te vragen of er toch geen andere dieren aan te pas zullen komen. Als ik mijn bezorgdheid over de mogelijke aanwezigheid van sl..gen aan Yonah vertel, ziet hij het ook al niet echt meer zitten.
Dus vraag ik aan de castmember of het inderdaad enkel met vogels is en zeker niet met die andere dingen. Nu, ik kan je zeggen, die castmember bekeek me heel raar en ik had geen idee waarom. Ze kon ons wel verzekeren dat er enkel vogels te zien zijn.Tijdens de show wordt ons duidelijk waarom we raar werden bekeken : de zaal zit vol met jonge kinderen en de vogels zijn zelfs geen echte maar nagemaakte sprekende “poppen”. Ben ik blij dat de castmember bij de uitgang niet dezelfde is als die aan de ingang.

Net buiten is het tijd voor de Celebrate a Dream Come True Parade.Mooi om eens te zien, maar hier vind ik de parade in Disneyland Paris duizend keer mooier en langer.

Hierna trekken we richting Jungle Cruise. Een boottochtje langs tropische oorden. We kunnen doorlopen tot in de boot, dus hoeven we geen fastpas te nemen.

Toen was het tijd om onze fastpassen voor Splash Mountain te gaan verzilveren. Hopend op een beetje afkoeling van de “getting soaked” die beloofd wordt, stapten we gezwind in. Hier is een fastpass echt wel een fastpass : doorstappen tot aan de start en onmiddellijk vertrekken.Ondanks dat we, op een verloren gelopen waterspat na, volledig droog blijven, vinden we dit beiden een heel leuke attractie.

Ondertussen hebben we stilaan ons kookpunt bereikt en besluiten we ons zo’n waterverstuiver te kopen. Je ziet bijna iedereen hier zo’n ding in de hand hebben. Terwijl er een ventilator draait, wordt er water gespoten, zodat je kan genieten van de waternevel die valt waar je die hebben wil.

Wanneer Yonah klaagt over pijn op zijn grote teen, blijkt dat die rood ziet en begint te zwellen. Dus alvorens te gaan eten in the Crystal Palace, passeren we eerst langs de EHBO-post. En ja hoor, het is een insektenbeet die onmiddellijk begint te ontsteken. Na de nodige verzorging krijgen we nog zalf en pleisters mee en dat allemaal voor de ronde som van nul euro.

Het eten in de Crystal Palace is heel lekker en tijdens het eten vermaken we ons niet alleen met Winnie the Pooh, Eyeore en Piglet, maar ook met het bekijken van (het gebrek aan) de tafelmanieren van de ons omringende medemensen. Amai, amai, wat we hier allemaal te zien krijgen.

We hebben na het eten nog ruim de tijd om de huizen van Mickey en Minnie te gaan bekijken en wat door Liberty Square te wandelen. Door de enorme hitte wordt dit wandelen in feite binnendoor van de ene winkel met airco in de andere stappen en af en toe ergens gaan zitten in een winkel om toch maar wat af te koelen. Enige nadeel: als je dan opnieuw buitenstapt, valt de hitte je nog meer in de nek.

Rest ons voor vandaag nog de Mainstreet Electrical Parade en het Wishes vuurwerk.De parade heb ik vroeger nooit gezien in Parijs, dus was ik heel blij dat we dat hier nog kunnen meemaken. In één woord: fantastisch om te zien.

Wishes heb ik dan wel al vele malen “bij ons” gezien, maar dat leek er nog niet op. Een mooi vuurwerk, dat wel, maar niet te vergelijken met het vuurwerk + projecties die in Disneyland Paris te bewonderen waren.

Doodmoe van het stappen én van de warmte keren we om 22u30 met de bus terug naar het hotel. Hier gaan we nog even naar het restaurant waar we onze hervulbare beker alle eer aandoen. Gisterenavond was dit het eerste wat we gekocht hebben. Zo’n “refilable mug” is zijn geld (ongeveer 17 USD) meer dan waard.Het is ongeveer 23u30 en we besluiten om toch nog een duik in het zwembad te nemen (dat is 24u/24u toegankelijk). We zijn allesbehalve de enigen die nog in het water rondploeteren.

Mijn voeten doen verschrikkellijk pijn en dat pas na 1 dag.

Om 1u30 vallen onze ogen toe en gelukkig liggen we dan al in bed wat na te praten over deze eerste dag.

De volgende verhalen zullen mondjesmaat geplaatst worden. Gezien er hier 9,95 USD moet betaald worden voor 24u internet, zal dat niet dagelijks zijn.

****************************************************************************************************************************************

Dag 1 - 17 augustus 2010

2010-08-20T08:20:00.043+02:00

Ok, blijkbaar heb ik de vliegreis naar Florida overleefd, anders zou ik dit niet schrijven :).
Dit was immers mijn grootste schrik, dat vliegtuig waar ik in moest.

Gisteren, dinsdag 17 augustus was het dus DE GROTE DAG !!!
De reis waar we zo lang voor gespaard hebben en waar we al zóóóveeel uren voorbereiding ingestoken hebben. Met meer dan veel plezier natuurlijk.

Om 4u30 loopt onze wekker af.Nu niet direct een tijdstip waarop wij gewoonlijk uit bed stappen. Maar het is voor een goede zaak, dus binnen de minuut sta ik naast bed. Voor Yonah loopt dit iets minder snel, die “rolt” er zo’n 10 minuten later uit.
De taxi die ons naar het station zal brengen, komt om 5u30, dus maken we ons in sneltempo klaar en kijken nog eens na of we toch echt wel alles bij hebben.
Eenmaal in het station vind ik het al spannend : ik neem zelden of nooit een trein en de laatste keer slaagde ik er zelfs in om in Antwerpen (dat een eindstation is) op een verkeerde trein te stappen. Dus dat beloofd.
Gelukkig is Yonah hierin meer onderlegd (gezien hij jaren met de trein naar school ging).
Om 6u15 vertrekken we dan riching Zaventem. Blijkbaar is de trein niet echt voorzien op mensen met bagage, want maximum 2 meter nadat we een wagon ingestapt zijn, staan we al stil. Er staat een koffer van andere reizigers in het middenpad, zodat er geen doorkomen meer aan is met de onzen.
Dan maar even de “vreemde” koffer op schoot van de eigenaar gezet en de doorgang was vrij. Dit in ons achterhoofd houdend, besluiten wij dan maar om onze koffers op de vrije plaatsen naast ons te leggen, zodat andere reizigers vrije doorgang hebben.

Eénmaal in Zaventem wordt het voor mij nog spannender. Iedereen verwittigde ons dat we ons aan lange rijen konden verwachten voor het inchecken, douane en security. Nu dat viel meer dan mee.

Om 7u25 (15 minuten na aankomst op Zaventem) waren we al ingecheckt en werden onze koffers goed bevonden voor de overtocht. Samen wogen ze 43,50 kg, dus was mijn werk van de vorige avond (zo’n 4 keer wegen en opnieuw veranderen van inhoud) niet voor niets geweest.

Bijkomend goed nieuws: de “Delta-mevrouw” vertelde tijdens het inchecken dat de laptop gewoon in de laptoprugzak meemocht door de security en niet in de handbagage. Dit was pas gewijzigd, zei ze.

Gezien alles toch wel echt krap zat in de handbagage en in de rugzak van Yonah, moest men ons geen 2 keer zeggen om alles te “herschikken”.

Ook aan de douane verliep alles op wieltjes, hier konden we gewoon doorlopen tot aan het loket. Toen we aan de security aankwamen hetzelfde liedje: niemand voor of achter ons en om 8u waren we ook hier goed en veilig bevonden voor de vlucht.

Zou men iedereen verwittigd hebben dat wij op Zaventem kwamen vandaag en het best ver uit onze omgeving moest blijven ?

Alles verliep hier zo vlot en vlug, hopelijk valt het volgende stukje ook mee.

Ondertussen had Yonah toch al opnieuw honger (na het ontbijt thuis om 5u), dus ging hij op zoek naar een broodje.

Nu nog afwachten of ons vliegtuig vertraging zou hebben. Dat was dus nog één van mijn grote zorgen (ik weet het, ik had er nogal veel ), want dat zou betekenen dat ik in Atlanta misschien problemen zou krijgen om de overstap te halen. Dat hoorde ik toch ook van iedereen, 2,5 uren voor de overstap was toch niet overdreven.

Maar ook hier waren we weer geluksvogels: om 10u10 stapten we aan boord en om 10u40 (10 minuutjes later dan voorzien) gingen de wielen van de grond.

Dit was zo’n moment waarop ik stilletjes aan het sterven was. Hier werd de wereld eventjes op zijn kop gezet (gelukkig figuurlijk dan toch) en zocht ik steun bij Yonah.

Al zeg ik het zelf: we hadden een goede vlucht en landden mooi op tijd om 14u06 (plaatselijke tijd) in Atlanta.

En daar sputterde het een beetje : er moest een reservevliegtuig uit een hangar gehaald worden en gezien dit nog niet had gevlogen die dag, moest dat een volledige “security-sweep” krijgen. Zo liet de “Delta-mevrouw” in Atlanta iedereen toch weten.
Dus i.p.v. om 16u55 gingen we pas om 17u35 de lucht in. Deze keer leek het wel of we al in een Disneypark op een rollercoaster zaten : de gordel mocht zo goed of niet los door de turbulentie die men verwachtte en ook kreeg.
Zelfs de stewardessen moesten stoppen met het geven van de drankjes en zelf ook “vastgesnoerd” op hun voorziene plaatsen gaan zitten.

Pffff, wat een mens allemaal niet moet overhebben om een droomvakantie te maken.
Gelukkig landden we om 19u20 veilig in Orlando en ook hier vonden we zonder problemen onze spiksplinternieuwe koffers terug; hoewel ik moet toegeven dat die er nu nog allesbehalve nieuw uitzien. Blijkbaar moeten die sukkeltjes toch het één en ander doorstaan :).

Dan maar naar de Disney’s Magical Express gestapt en zonder problemen werden we bij het Disney’s Pop Century Resort afgezet. Gezien ik al online had ingecheckt, lag alles al klaar en waren we om 21u15, iets meer dan 23 uren nadat we uit ons bed stapten, eindelijk in onze kamer.
We waren van plan om de eerste avond al eens naar Dowtown Disney te gaan, maar nadat het hoogstnodige uit de koffers was, was al onze energie weg en doken we in bed.

*************************************************************************************************************

Laatste werkdag = begin vakantie :-)

2010-08-14T16:34:00.009+02:00

Eindelijk is mijn vakantie begonnen.

Officieel ben ik dus sinds gisterenavond om 17u met vakantie. Maar ik ben er niet in geslaagd om gisteren effectief alles af te werken, dus heb ik de ganse voormiddag op het werk doorgebracht.
Nu is dus alles wat moest klaar zijn verwerkt en staat/ligt alles klaar voor de collega's die tijdens mijn afwezigheid alles zullen opvangen.
Ik wou dat ik met de hand op mijn hart kon verkondigen dat ik in Florida eens aan hen zal denken, maar ik weet niet of ik dat ook daadwerkelijk zal doen :).
Alvast mijn excuses hiervoor aan hen.

Zoals de teller aan de rechterkant aangeeft, vertrekken we over minder dan 3 dagen.
Deze namiddag begint voor mij nu met het alles klaarleggen wat mee moet, zien dat alles gewassen en/ gestreken is, papieren nog eens nakijken enz...
Hierbij kan ik niet echt terugvallen op ervaring; noch een vliegreis, noch een vakantie van 3 weken zijn voor mij een gewoonte.
Maar gezien miljoenen mensen hier in slagen, zal me dat ook wel lukken :).

Ondertussen ben ik iets te weten gekomen wat ik minder leuk vind.
Ik kocht speciaal voor deze reis een TomTom GPS en nam hierbij een abonnement op de Live Services. Vooral om de Local Google Search te kunnen gebruiken in Florida.
Als we dan ergens aan het rondrijden zijn, leek het me wel handig om te kunnen nakijken waar/welke de restaurants en/of bepaalde winkels in de buurt zijn.
Niet dus; ik vernam van TomTom Support dat dit enkel kan gebruikt worden in Europa :-(.
Nu ja, er zijn ergere dingen dan dat, ik zal dus de komende 2 dagen zoveel mogelijk adressen opzoeken en die op voorhand in de TomTom steken.

************************************************************************************************************************************

De laatste rechte lijn

2010-08-06T13:23:00.019+02:00

Nog 10 dagen te gaan. Nu komt het vertrek toch echt wel dichtbij.
Niet dat we hiertegen opzien, maar ik heb het gevoel dat ik nog zo veel dingen moet doen.

Vorige week hebben we alle reisdocumenten vanuit de USA (van Mouse Fan Travel) ontvangen.
Alles wat te maken heeft met onze 1ste week van de vakantie zat daarbij.

De reservatie voor onze 7 nachten in Disney's Pop Century + de Hopper passen + de documenten voor de Disney's Magical Express.

Verder nog eens de reservering voor de 2 laatste nachten op Amerikaanse bodem (in Disney's All-Stars Movie Resort).

En hierbij zaten ook de "customized park maps" die ik op de WDW-site gemaakt had. Aangezien men die enkel opstuurt naar een adres binnen de USA, had ik de plattegrondjes naar het adres van Vickie (Mouse Fan Travel) laten opsturen. Zij heeft die dan samen met onze reisdocumenten doorgestuurd.
Goed geregeld op die manier, vind ik zelf :).

En ik moet hierbij toch vermelden : ze zijn prachtig. Alles wat ik aangeduid heb (attracties, shows, restaurants), staat aangegeven op de plattegronden en er is een plattegrond per park.
Ik heb zelfs besloten dat ik ze niet zal meenemen op vakantie, daarvoor zijn ze te mooi. Ze gaan rechtstreeks de kast in als souvenir (leuk, ik ben er nog niet geweest en ik heb al souvenirs ...).

Gisteren zijn Yonah en ik dan naar Thomas Cook Travel Center in Gent gegaan om daar ook al onze reisdocumenten in ontvangst te nemen.
Nu hebben we dus ook al onze papieren voor de vliegtuigtickets, de hotels voor tijdens de 2de en 3de week, de huurauto en Discovery Cove.

Na mijn spervuur van vragen i.v.m. de praktische kant van het "vliegen" (waar we nu trouwens alle antwoorden op kennen, allee dat denk ik toch) stapten we gezwind het kantoor buiten.

Ik kon het bijna niet geloven dat ik nu alle benodigde documenten in mijn bezit had.

Florida here we come !

Na nog eens alles over de "carry-on-baggage" nagelezen te hebben op de site van Delta Airlines, had ik toch nog een vraag i.v.m. het "personal item" dat iedereen mag meenemen aan boord (samen met de werkelijke handbagage, waarvoor we de kleine trolley kochten).

Over de laptop waarvan sprake op de site (die extra mee mag als personal item) staat niet vermeld of die dan al dan niet in een laptoprugzak mag zitten. Laat ik nu toch wel net een rugzak hebben :).
Dus zat er niets anders op dan eens te bellen met Delta Airlines.

Hoeveel geluk kan men als Belg weeral hebben :
blijkt nu dat er wereldwijd 2 luchthavens zijn waar er maar 1 stuk handbagage mee mag aan boord (en geen extra personal item) en laat één van die 2 toch wel Zaventem zijn (+ Manchester).

Dus moet de laptop in de handbagagekoffer gestoken worden om door de security op Zaventem te mogen. Hoe ik daar ga in slagen, is me nog niet duidelijk. En waar ik dan de spullen, voorzien voor in de trolley, zal steken is nog een groter raadsel.

Maar geen nood, dacht ik toen nog in al mijn onschuld : de internationale reispassen, GSM, geldbeugel en reisdocumenten kan ik gelukkig nog in mijn handtas kwijt.

Ja, dat kan ik ook vergeten.

De lieve mevrouw van Delta Airlines wist me er nog bij te vertellen dat dit ook telt voor de handtas : niet apart mee te nemen, maar in de handbagagekoffer.

Pffff, dat wordt dus flink proppen en zoeken hoe we al het nodige in die handbagage krijgen
(want die laptop moet toch echt mee; er zal toch af en toe 's avonds op de hotelkamer een beetje moeten gewerkt worden).

****************************************************************************************************************

Nog minder dan een maand te gaan

2010-07-25T15:04:00.018+02:00

Met nog maar 22 dagen vóór ons vertrek, een kleine update.

Vrijdag kreeg ik een mailtje van Vickie (Mouse Fan Travel) dat de reisdocumenten zijn opgestuurd.
Opnieuw een bewijs dat ons vertrek toch stilaan dichterbij komt.

De afgelopen weken werd het duidelijk voor Yonah en mij dat we in feite niets hadden dat we konden gebruiken als handbagage.
Dus zijn we gaan uitkijken naar een "valiesje" met de vereiste afmetingen (maximum 56 x 23 x 36 cm).
We vonden deze (de kleinste op de foto) en die past nog perfekt bij onze andere aangekochte koffers :

****************************************************************** ***********************************************************

Reservatie vliegtuigstoelen + aankoop fototoestel

2010-06-20T21:13:00.009+02:00

Na herhaaldelijk gelezen te hebben dat men de plaatsen op het vliegtuig had gereserveerd, besloot ik vorige week om dit eens uit te pluizen.
Aangezien ik een leek ben wat vliegtuigen betreft, was dit als Chinees voor mij.

Na wat te hebben rondgeneusd op de site van Delta vond ik de beschikbare stoelen voor mijn geboekte vluchten. Al snel werd me duidelijk dat het voornamelijk plaatsen boven de vleugels waren die nog niet gereserveerd waren.
Dat is nu net waar wij dus niet willen zitten, dus kon ik best wat spoed zetten achter onze "stoelenreservatie".
Ik kwam erachter dat je hiervoor een reserveringsnummer nodig hebt.
Dat was nu net wat ik niet had; de vliegtickets waren door het reisbureau geboekt en ik had enkel de vluchtgegevens.
Maar geen nood: ik trok naar het reisbureau en ik moest maar vermelden dat ik mijn plaatsen op het vliegtuig wou vastleggen en men gaf me onmiddellijk mijn "confirmation number".

Zodoende hebben we dezelfde avond nog onze plaatsen voor de heen- en terugvluchten (Brussel - Atlanta en Atlanta - Orlando) in orde gebracht.

Van bij de start van de voorbereidingen voor deze reis, wist ik al dat ik een nieuw fototoestel wou kopen om mee te nemen. Dit ondanks het feit dat ik een meer dan normale hoeveelheid reflextoestellen in mijn bezit heb; je bent fotograaf of je bent het niet :). Ik heb geen zin om in Florida rond te huppelen met zo'n zwaar toestel en losse objectieven.
Verder wou ik ook nog een videocamera kopen om toch op zijn minst ook wat bewegende beelden van die "once-in-a-lifetime"-reis te hebben.
Maar na alle voorbereidingen en boekingen, werd het me duidelijk dat mijn budget niet onuitputtelijk is.
Dus begon het zoeken naar een fototoestel waarmee ik zo'n beetje van alles kan doen.
Ik heb ettelijke websites bezocht en evenveel produktspecificaties gelezen en gisteren heb ik uiteindelijk de knoop doorgehakt.

Deze is het dus geworden, de Canon Powershot SX 210 IS (een hele mondvol) :Hiermee kan ik zowel foto's maken als filmen in HD. De foto's die ik tot nu toe maakte om te testen zijn in ieder geval al heel goed. Dat men met een compacttoestel nooit de kwaliteit van een reflextoestel bekomt, ... daar zal ik me zonder problemen bij neerleggen.

*********************************************************************************************************************************

Bijkomende voorbereidingen

2010-05-16T13:58:00.010+02:00

Door de brandwonden op de kuiten van Yonah hebben we een aantal extra aankopen moeten doen.

Normaalgezien draagt hij in de zomer nooit lange broeken, behalve als er naar een feestje moet gegaan worden (en dan zijn dat de broeken die hij het ganse jaar door draagt). Aangezien hij niet in de zon mag met de (tegen dan met een nieuwe huid) kuiten, zijn we dus "verplicht" om lange zomerbroeken te kopen. Het lijkt ons niet leuk om met 40° C (of meer) rond te lopen in Florida met jeansbroeken. Dus hebben we 3 lange linnen broeken gekocht, speciaal hiervoor. Nu nog een goede oplossing vinden voor de dag zwemmen met de dolfijnen in Discovery Cove en voor de andere momenten dat we aan het zwembad gepland hebben.We overwogen al de aanschaf van een swimsuit, maar gezien de prijs is dat al buiten de mogelijkheden gevallen.Het zal dus uitkijken worden naar verbanden die waterbestendig zijn.

Verder hadden we ook geen "deftige" reiskoffers, gezien we tot op heden steeds met de auto naar Zuid-Frankrijk op vakantie zijn gegaan.Dus ook hier heb ik serieus wat tijd gestoken in het uitzoeken van alle mogelijke aankopen.
Waar moest rekening mee gehouden worden:
- max. afmetingen : diepte + breedte + hoogte = max. 157 cm
- zo licht mogelijk (gezien een koffer + inhoud max. 23 kg mag wegen)

- bijkomende vereiste voor de USA : TSA slot (zoniet wordt een afgesloten koffer opengebroken)
- ook belangrijk : de prijs

Uiteindelijk heb ik de American Tourister Spinner by Samsonite gevonden in 2 afmetingen die in aanmerking kwamen (77 cm + 67 cm) en aan een mooie actieprijs bij Delhaize.

Volgens de officiële verkoopsgegevens is de grootste koffer in totaal juist 157 cm, dus dat probleem is opgelost. De spinner van 67 cm past perfect in de koffer van 77 cm, dus heb ik beide aangeschaft.

We vertrekken dus met de kleinste koffer in de grootste, zo moeten we in de USA geen bijkomende koffer kopen om de ginds gekochte spulletjes in kwijt te kunnen.

Vorige week heb ik onze ESTA-formulieren online ingevuld en we kregen dus de officiële bevestiging : we mogen de USA binnen.

Vrijdagavond kreeg ik dan een mail van de travel agent in de USA met de bevestiging van alle gemaakte reserveringen. Nog iets dat volledig in orde is.
En nu maar hopen dat de euro niet te veel meer zakt op de beurs. Anders zal onze reis (aangezien we die in dollars moeten betalen) toch iets duurder uitvallen dan voorzien.

*****************************************************************************************************************************************************************

Planning week 1 (met Dining Reservation schema)

2010-05-09T21:59:00.019+02:00

Groot was mijn verbazing toen ik één dag na het doormailen van mijn reservatieformulier al antwoord kreeg :

alle gevraagde reservaties zijn bevestigd én dan nog wel op de gewenste tijdstippen.

Dit had ik nooit gedacht; misschien helpt het wel als je een Amerikaanse travel agent hebt die dat allemaal voor je regelt (zoals wij hebben).

Zo ziet ons schema er nu uit voor de 1ste week:

18/08/10 : Magic Kingdom
------------
10u30 : ontbijtbuffet in Chef Mickey's at Disney's Contemporary Resort

Hier komen Mickey, Minnie, Pluto, Goofy en Donald de gasten een bezoekje brengen.

Wie een idee wil hebben wat er daar zoal te eten valt:

Premium Fruit Bar: Seasonal melon and fresh fruit display, assorted flavored yogurts and more.

Cereal Selections: Almond granola, Frosted Flakes, Fruit Loops, Cocoa Krispies, hot oatmeal and grits.

Breakfast Specialties: scrambled eggs, Pluto's cheese blintz, 3 cheese omelet, Chef's daily omelet, Corned Beef hash with cornbread, Goofy's veggie lasagna, Mickey waffles, cheese potatoes with bacon, Breakfast potatoes, bacon & sausage links, Minnie's breakfast pizza, Challah French toast, pancakes with a variety of toppings, and buttermilk biscuits with country gravy.

Pastry Chef's Creations: bagels, chocolate croissants, muffins, cinnamon rolls, Rice Krispie treats, peach cobbler, warm bread pudding, assorted danishes and more.

Hiermee zullen we toch een deel van de dag doorkomen, denk ik. Onmiddellijk na het ontbijtbuffet gaan we voor het eerst Magic Kingdom binnen.

In het Magic Kingdom hebben we dan om 18u30 gereserveerd voor het diner in The Crystal Palace.

Winnie the Pooh, Eyeore, Tigger en Piglet zullen ons tijdens het diner een bezoekje brengen.

Gourmet cuisine offered in Victorian elegance that offers a variety of selections to tempt every taste including: multigrain nut bread and white rolls, PB & J, Mixed field greens with choice of dressing (ranch, zinfandel, & madarin orange sesame vinaigrette), Tropical slaw, Mediterranean pasta salad, Moroccan couscous salad, Romaine blue cheese salad, Peel & eat shrimp, Prime Rib, Shrimp, black bean & mango salad, Edamame, Papaya frisee salad, Roasted garlic mashed potatoes, Broccoli, Medley of veggies, Braised kale with bacon & onion, Slow roasted pork, Cheese pizza, Vegetable pasta, Wild mushroom & chicken pasta, Cinnamon & lemon basmati rice, Thai curry mussels, Fruit & vegetable tofu curry, Atlantic salmon, Rotisserie chicken, Herb roasted turkey, and New England clam chowder.

Dessert selection includes: Red Velvet cheesecake, Double chocolate brownie, Peanut butter cake, Tres leches, Apple cobbler, Banana bread pudding, Carrot cake, Assorted cookies, and Coconut flan.

19/08/10 : Epcot

------------

19u : Princess Storybook Dining at Akershus Royal Banquet Hall

Restaurant Akershus is patterned after its namesake castle found in Oslo. Soaring ceilings are accented with hand hewn wooden beams. This regal setting is the perfect backdrop for the Princess Storybook Dining experience. While enjoying your meal, Disney Princesses and friends will visit with you. Lunch and Dinner will feature a Taste of Norway assortment of cold appetizers followed by hot entrees.
The Royal Feast begins with a "Taste of Norway," sliced deli meats, seafood, and a grand selection of prepared salads, cheeses, and breads.

The Dinner Entree Selections include: Baked Salmon topped with Spicy Mustard, Pasta Akershus, Braised Lamb, Braised Beef Short Ribs, Venison Stew, Fresh Poached Cod, and Traditional Kjottkake.
The Royal Chef's Dessert Plate includes: Traditional Rice Cream, Chocolate Mousse Cake, and Lingonberry Cheesecake (served on one plate to be enjoyed by everyone).

20/08/10 : Magic Kingdom

------------

13u : lunch in de Liberty Tree Tavern

If you're wondering why you're asked where you're from when you check in at the podium at the Liberty Tree, you'll soon have your answer. In keeping with the Colonial theme, "the Smith's from Pennsylvania" are summoned and escorted to one of six rooms. Colonial furnishings and artifacts provide a comfortable setting while you enjoy your meal. The menu is influenced by New England fare, but there are plenty of other choices to satisfy your appetite. At lunchtime, the Liberty Tree Tavern is an often overlooked gem and provides a wonderful respite from the typically hectic Magic Kingdom day.

21/08/10 : Animal Kingdom
------------
Vandaag brengen we een bezoek aan de "beestjes". Aangezien er hier geen restaurant is waar we echt willen eten, gaan we voor het avondeten terug naar Epcot.

19u30 : Chip & Dale Harvest Feast at the Garden Grill Restaurant

This restaurant is located on the top level of the Land Pavilion. While dining the entire restaurant rotates giving you a constantly changing view. The scenery is part of the Living with the Land attraction which is located below.

Chip & Dale Harvest Feast featuring Buttermilk biscuits and yeast rolls with Honey-Orange Blossom Butter, Flank Steak with Mushroom Cabernet au Jus, Rotisserie Turkey with Cranberry Relish, Fried Catfish, Home-style Potato casserole, Selection of Fresh Vegetables, and Very Berry Puff Pastry.

22/08/10 : Disney's Hollywood Studios
------------
12u40 : lunch at 50's Prime Time Café

Bring your appetite and sense of humor. The theme is Mom's kitchen circa 1955. There are TV's throughout the restaurant broadcasting black and white sitcoms. From "Father Knows Best" to the original "Mickey Mouse Club," you can't help but smile when you see these blasts from the past.

Everyone is "family." Your server will introduce you to your "cousins" while giving you stern warnings to keep your elbows off of the table and to eat your vegetables. It's all in good fun and adds to the unique experience. There are lots of 50's knick-knacks and the dessert menu is on a Viewmaster!

23/08/10 :
------------
Voor onze laatste dag in Orlando hebben we nog niet beslist naar welk park we gaan, dat zullen we dan wel zien. Eten doen we in ieder geval wel in onderstaand restaurant.

18u10 : Sci-Fi Dine-In Theater at Disney's Hollywood Studios

This restaurant has one of the more unique themes found in Disney World. Modeled after Drive In Theatres, you sit "under the stars" in 50's era cars and watch old clips from science fiction movies while you dine.The movies clips are unintentionally funny and include "Plan 9 From Outer Space", the "Amazing Colossal Man" and other B Movie classics.

The majority of cars hold 6 people sitting in three rows of two seats. There are a few tables in the back of the restaurant.
One of the items that the Sci Fi is best known for is the milkshakes. The rest of the menu ranges from burgers, to pasta to sandwiches, ribs and salads.

****************************************************************************************************************************************************************

Planning week 1 : definitieve boeking

2010-05-09T02:33:00.001+02:00

Op 03/05/10 kreeg ik het langverwachte mailtje van "mijn" Amerikaanse travel agent (Vickie van Mouse Fan Travel) :
het Free Dining Plan was vrijgegeven door Disney.
Hierdoor betalen we maar eventjes 353,00 euro minder en dat enkel en alleen voor ons eten gedurende de 1ste week van onze vakantie.
Bij een boeking in een Value Resort hotel (zowel All-Stars Movie als Pop Century zijn Value Resorts) is het Quick Dining Plan ( 2 snacks + 2 counter-service meals per nacht en per persoon) gratis, maar aangezien wij geen zin hebben in 2 keer per dag eten in een self-service restaurant heb ik een upgrade genomen naar een Plus Dining Plan (1 snack, 1 counter-service meal + 1 table service meal per nacht en per persoon).

Tot nu toe hadden we nog geen beslissing genomen m.b.t. in welk hotel we zullen verblijven tijdens onze "Disneyweek", maar we kregen te horen dat er geen standaardkamers meer te boeken zijn in All-Stars Movie Resort in combinatie met het gratis Dining Plan, dus werd de knoop in onze plaats doorgehakt door Disney zelf.

Dit is dus onze definitieve boeking:

7 nachten in het Pop Century Resort + 10 dagen Hopper passen (hiermee kunnen we meerdere parken per dag bezoeken en dit gedurende 14 dagen na de 1ste dag van ingebruikname) + Plus Dining Plan.

Bij het Dining Plan is het aangeraden dat je de table-service restaurants op voorhand reserveert. Dit kan vanaf 180 dagen voor de gewenste datum. Ik heb de lijst met in welke restaurants we op welke dag (en om hoe laat) willen eten naar Vickie doorgemaild, maar omdat we momenteel slechts zo'n 100 dagen vóór die data zijn, heb ik niet veel hoop dat er nog iets zal vrij zijn.

Ik boekte ineens de laatste 2 nachten (02 + 03/09/10) van onze vakantie in het All-Stars Movie Resort. Op die manier hebben we dan toch beide hotels "gezien".

**********************************************************************************************************************************************************************

Planning 01/09/10 - 05/09/10

2010-05-07T15:58:00.001+02:00

Bij het All Day Inclusive ticket voor Discovery Cove zit ook een 14-dagen toegang tot Seaworld, dus dat staat op woensdag 01/09/10 of donderdag 02/09/10 (of beide) op de agenda.

Donderdag verlaten we in ieder geval het Marriott Fairfield Inn hotel en gaan we de laatste 2 nachten slapen in (waarschijnlijk) het Disney's Pop Century Resort.

Voor donderdag en vrijdag staat niets vast "geprogrammeerd", dus dat kunnen we nog invullen zoals we willen.

We zullen sowieso nog naar Downtown Disney en Daytona Beach gaan en verder zeker nog wat shopping/outlet malls een bezoekje brengen.
We hebben dan nog altijd een auto ter beschikking om ons te verplaatsen, want die breng ik pas terug op vrijdagavond.

Daytona Beach (Yonah wil daar een lederen vest kopen)

Zaterdag 04/09/10 moeten we dan, jammer maar helaas, de terugreis aanvatten en op 05/09/10 landen we dan op Zaventem (als er geen vulkaanuitbarstingen zijn).

********************************************************************************************************************************************************************************************

Florida : planning 31/08/10

2010-05-07T01:50:00.000+02:00

Op dinsdag 31/08/10 gaan we nog een keer naar één van de 4 Disneyparken (Magic Kingdom, Epcot, Animal Kingdom of Disney's Hollywood Studios).

Welke het wordt, zullen we daar ter plaatse wel beslissen.

Hoewel we gedurende onze 1ste week maar 6 dagen in de parken zullen gaan, kochten we toch een 10-dagen Hopperpas. Die blijft 14 dagen na 1ste gebruikname geldig en kost maar 19,00 euro meer (voor 2 personen) dan een 6-dagen pas.

Op die manier kunnen we er ook gebruik van maken op 29/08/10 om in Epcot naar het Vinylmation Event te gaan en kunnen we de Hopperpas gebruiken t/m 01/09/10.

Magic Kingdom Animal Kingdom

Disney's Hollywood Studios Epcot

********************************************************************************************************************************************************************************************

Florida : planning 30/08/10

2010-05-07T01:33:00.001+02:00

Voor onze laatste maandag (30/08/10) boekten we een All Day Inclusive bezoek aan Discovery Cove.

We kijken enorm uit naar ons zwemavontuur met de dolfijnen, het snorkelen in het rif en alle andere activiteiten die daar te doen zijn.

********************************************************************************************************************************************************************************************

Florida : planning 29/08/10

2010-05-07T01:17:00.000+02:00

Vorig jaar ben ik gestart met het verzamelen van Disney Vinylmations.

Dat zijn kleine (3 ") en iets grotere (9") poppetjes in de vorm van Mickey, met allemaal verschillende ontwerpen door Disney Artists.

Groot was mijn verbazing (en mijn blijdschap) toen ik hoorde dat het 1ste Vinymationsevent zou plaatsvinden op een dag dat wij opnieuw in Orlando zijn, nl. op 29/08/10.

Dus heb ik zo snel als de wind 2 eventtickets gereserveerd, want hier zullen een aantal event only Vinylmations verkocht worden.

Dit event gaat door in Epcot en dankzij de 10-dagen Hopper tickets hebben we nog t/m 1 september toegang tot de 4 Disneyparken.

********************************************************************************************************************************************************************************************

Florida : planning 28/08/10

2010-05-07T01:12:00.000+02:00

Op 28/08/10 rijden we dan terug naar Orlando, waar we de komende 5 nachten verblijven in het Marriott Fairfield Inn hotel.

Van hieruit zullen we onze komende uitstappen in de buurt doen: Discovery Cove, Seaworld, shopping malls, outlet malls, Daytona Beach, ...

Marriott Fairfield Inn

Op zaterdagavond (28/08/10) gaan we een kijkje nemen in Old Town Kissimmee, waar de wekelijkse The Saturday Night Cruise plaatsheeft.

Old Town is een typisch Amerikaanse lokale kermis in Kissimmee. De locals vermaken zich hier met gift shops, eettenten en kleine kermisattracties.

Op vrijdag- en zaterdagavond houdt men er bovendien de Friday en Saturday Nite Cruise. Op vrijdag rijden dan een hoop moderne auto’s (getuned en wel) rond en op zaterdag is het de beurt aan de oudere klassiekers.

The Saturday Night Cruise

********************************************************************************************************************************************************************************************